Dedo II – Wikipedia, wolna encyklopedia
margrabia Marchii Łużyckiej | |
Okres | |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | ok. 1040 |
Data śmierci | |
Ojciec | |
Matka | Oda z Dolnych Łużyc |
Dedo II (ur. ok. 1040 r., zm. w 1069 r.) – margrabia Łużyc od 1046 r. (z przerwą w 1069 r.).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dedo był najstarszym synem margrabiego Łużyc Dedo I z rodu Wettynów i jego pierwsze żony, Ody, córki margrabiego Łużyc Thietmara II. Młody Dedo II pozostawał w bliskich związkach z księciem Bawarii Ottonem II z Norhteimu. W 1069 król Niemiec Henryk IV Salicki, skłócony z Dedo I, nadał jego synowi Marchię Łużycką. Krótko później, jeszcze w tym samym roku, Dedo II został zamordowany. Współcześni podejrzewali, że za tym mordem mogła stać macocha Dedo II, Adela z Louvain. Po bezpotomnej śmierci Dedo II Marchia Łużycka wróciła w ręce jego ojca.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dedi III.. [w:] Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2016-05-24].
- Dedi III. Markgraf v.d.Niederlausitz. [w:] WW-Person [on-line]. [dostęp 2016-05-24].
Kontrola autorytatywna (osoba):