Deraźne – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Rejon | kostopolski | ||||
Powierzchnia | 4,873 km² | ||||
Populacja (2001) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
Nr kierunkowy | 3657 | ||||
Kod pocztowy | 35053 | ||||
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||||
![]() |
Deraźne (ukr. Деражне, Derażne) – wieś na Ukrainie, w rejonie kostopolskim obwodu rówieńskiego. Liczy 2102 mieszkańców (rok 2001).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Deraźne założono w 1577 r.[potrzebny przypis] W 1624 roku książę Janusz Ostrogski ufundował tu kościół pw. Świętej Trójcy. Zostało doszczętnie zniszczone podczas powstania Chmielnickiego. Prywatne miasto szlacheckie Dereźne, położone w województwie wołyńskim, w 1739 roku należało do klucza Stepań Lubomirskich[1].
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Deraźne w powiecie rówieńskim, a od 1 stycznia 1925 r. kostopolskim województwa wołyńskiego. Większość mieszkańców Deraźnego stanowili wówczas Żydzi – 624 osoby w 1921 roku[2].
We wrześniu 1939 roku zajęte przez Armię Czerwoną. We wsi Deraźne do niewoli sowieckiej trafiła przyszła ofiara zbrodni katyńskiej – kontradmirał Xawery Czernicki. 28 czerwca 1941 roku rozpoczęła się w Deraźnem okupacja niemiecka. Niemcy założyli w Deraźnem posterunek ukraińskiej policji, który stosował wobec żydowskich i polskich mieszkańców miasteczka różne szykany. 5 października 1941 roku okupant zorganizował dla Żydów w Deraźnem getto, które następnie zlikwidował 24 sierpnia 1942 roku[2]. Niemcy i policja ukraińska rozstrzelały Żydów w lasach pod Kostopolem[3]
- Osobny artykuł:
Polscy mieszkańcy miasteczka także byli poddani eksterminacji przez okupanta niemieckiego oraz nacjonalistów ukraińskich. W czasie wojny zginęło w Deraźnem około 70 Polaków, końca okupacji niemieckiej doczekała jedynie jedna rodzina[3].
- Osobny artykuł:
W 2010 roku w Deraźnem bojownikom UPA postawiono pomnik[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581-1754, w: Studia Historyczne, rok XV, zeszyt 3 (58), 1972, s. 438.
- ↑ a b Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 263.
- ↑ a b Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 219-221, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885 .
- ↑ У селі Деражне відкрили пам’ятник борцям за незалежність України
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Deraźne, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 958 .
- Derażne, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 403 .
- Deraźne na mapie
- Deraźne na mapie. lazarus.elte.hu. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)].
- Deraźne na stronie Rady Najwyższej Ukrainy