Do domu (film 1987) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Gatunek | obyczajowy |
---|---|
Rok produkcji | 1987 |
Data premiery | 14 listopada 1990 |
Kraj produkcji | |
Język | polski |
Czas trwania | 55 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | Janusz Zaorski |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Kostiumy | |
Montaż | |
Produkcja |
Do domu – polski film obyczajowy z 1987 roku na podstawie opowiadania „Dezerter” Wiesława Dymnego.
Występują
[edytuj | edytuj kod]- Franciszek Pieczka – ojciec Szymona
- Piotr Siwkiewicz – Szymon Kret, jego dziad (1871), pradziad (1848), prapradziad (1813)
- Izabella Olszewska – matka Szymona
- Renata Zarębska – Maryjka, żona młodego Gojnego/babka, prababka i praprababka Szymona
- Jerzy Bińczycki – leśniczy Gojny
- Andrzej Buszewicz – ksiądz
- Jerzy Januszewicz – gruby góral
- Andrzej Jesionek – syn leśniczego Gojnego
- Wojciech Wysocki – emisariusz
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Akcja filmu toczy się w XVIII, XIX wieku i w latach 1915-18. Rok 1915. Szymon Kret, syn Szymona, dezerteruje z wojska. To w jego rodzinie tradycja. Jego dziad i ojciec też uciekli przed armią austriacką, do której ich przymuszano. Szymon po ucieczce z pomocą ojca finguje swoją śmierć i pogrzeb oraz ucieka w góry. Ojciec przynosi mu jedzenie i wieści. Okazuje się, że jego dziewczyna Maryjka wyszła za innego, a matka nie wierzy w jego śmierć. Jest rok 1918. Do wsi przybywa emisariusz, który zachęca górali do wstępowania do wojska polskiego. Stary Kret przekazuje tę informację Szymonowi i chce, żeby wrócił on do domu.