Dobrogoszcz (województwo dolnośląskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (III 2011) | 191[2] |
Strefa numeracyjna | 71 |
Kod pocztowy | 57-100[3] |
Tablice rejestracyjne | DST |
SIMC | 0880366 |
Położenie na mapie gminy Strzelin ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu strzelińskiego ![]() | |
![]() |
Dobrogoszcz (niem. Dobergast[4]) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.
Nazwa
[edytuj | edytuj kod]Nazwa miejscowości wywodzi się od staropolskiego imienia męskiego Dobrogost[5] składającego się z członu Dobro- ("dobry") i -gost ("gościć", "gość")[6]. Oznaczało ono "dobry, życzliwy dla gości". Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia pierwotną nazwę wsi jako Dobirgast podając jej znaczenie "Gute Schenke" czyli po polsku "Dobry dar"[5]. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Dobergast[5] i utraciła swoje pierwotne znaczenie.
9 września 1947 ustalono polską nazwę miejscowości – Dobrogoszcz[4].
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.
Demografia
[edytuj | edytuj kod]W 1933 r.[7] w miejscowości mieszkało 245 osób, a w 1939 roku[8] – 258 osób[9]. W roku 2009 zamieszkiwało ją 189 mieszkańców[10][11], natomiast w roku 2011 było ich 191[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/eerogn0nsyk3qah4w2h0gew7mx9j29w.png)
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisany jest[12]:
- zespół pałacowy i folwarczny:
- pałac z 1797 roku, przebudowany w 1937 roku
- stajnia z 1889 roku
- stajnia z 1896 roku
- dwie stodoły z 1900 roku
- magazyn z początku XX wieku
- spichrz z 1890 roku
- park z przełomu XIX/XX wieku
- pawilon parkowy z przełomu XIX/XX wieku
- murowane ogrodzenie z przełomu XIX/XX wieku
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 24734
- ↑ a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., kwiecień 2014, s. 228 [zarchiwizowane 2014-05-27] .
- ↑ a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 września 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z 1947 r. nr 124, poz. 778).
- ↑ a b c Heinrich Adamy , Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 66, OCLC 456751858 (niem.).
- ↑ A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
- ↑ Stan na 16 czerwca 1933 roku.
- ↑ Stan na 17 maja 1939 roku.
- ↑ Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Strehlen. 2006. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-03)]. (niem.).
- ↑ BDL :: Bank Danych Lokalnych. Główny Urząd Statystyczny, 2014. [dostęp 2014-06-18]. (pol.).
- ↑ Stan na 1 stycznia 2009 roku.
- ↑ Architektura: Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 marca 2014 r. – woj. dolnośląskie. Narodowy Instytut Dziedzictwa, 2014-04-07. s. 149. [dostęp 2014-06-18]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju
- Geoportal
- Dobergast, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 60 .
- Dobergast, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 415 .