Dom Studencki Hanka w Poznaniu – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() Dom Studencki Hanka | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres | |
Typ budynku | |
Architekt | |
Rozpoczęcie budowy | 1925 |
Ukończenie budowy | 1929 |
Położenie na mapie Poznania ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
![]() |
Dom Studencki Hanka – dom studencki należący do Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, mieszczący się w zabytkowym budynku przy Alei Niepodległości 26 w centrum Poznania na osiedlu samorządowym Stare Miasto. Obiekt charakteryzuje się klasycznymi formami architektonicznymi.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W związku z utworzeniem w 1919 Uniwersytetu Poznańskiego zaszła konieczność budowy zaplecza socjalnego dla studentów i kadry naukowej uczelni. Jednym z przejawów tych inwestycji był akademik ze szpitalem uniwersyteckim, zbudowany w latach 1925-1929, według projektu Rogera Sławskiego i oddany do użytku początkowo jako hotel dla gości PeWuKi. Bezpośrednio po otwarciu miał kubaturę 31.150 m³. Inwestycja prowadzona była przez Komitet Wojewódzki dla Spraw Pomocy Polskiej Młodzieży Akademickiej[1]. Wcześniej mieścił się w tym miejscu Fort Waldersee, a grunt okazał się na tyle podmokły, że konieczne było palowanie terenu[2].
W 2016 rozpoczął się generalny remont obiektu, który ma się zakończyć w 2017. Inwestycja obejmuje wszystkie kondygnacje oraz rozbudowę od strony wschodniej, w rejonie tzw. sali absydowej, dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych, jak również oddanie do użytku kawiarni i części rekreacyjno-sportowej. Docelowo będzie tu mogło zamieszkać 200 osób w 153 pokojach[3].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Obiekt o monumentalnej architekturze, robi wrażenie "oskrzydlania" widza. Epatuje wielkim portykiem z kolumnadą w centrum i nieco wysuniętymi skrzydłami bocznymi. Całość nakrywa czterospadowy dach. Za skrzydłem głównym znajduje się wewnętrzny dziedziniec. Wszystko to nasuwa skojarzenia z architekturą pałacową w jej najbardziej wybujałych formach. Według Szymona Piotra Kubiaka[4], gmach jest przykładową realizacją tzw. empiru polskiego, który był w Poznaniu traktowany, jako styl państwowy. Według Marcina Libickiego[5] autor sięgnął do najlepszych polskich wzorów wieku XVIII i osiągnął efekt doskonały.
Kultura
[edytuj | edytuj kod]Wewnątrz gmachu znajdują się dwie sale widowiskowo-dydaktyczne i 300 pokoi. Jest tu także siedziba Ośrodka Teatralnego Maski. W okresie PRL obiekt nosił imię lewicowej działaczki Hanki Sawickiej, organizatorki ZWM. Po 1989 nazwę, zakodowaną w kulturze miejskiej Poznania, skrócono do samodzielnego Hanka. Przed II wojną światową działał tu klub satyryczny Stratosfera, kierowany przez Tadeusza Hermesa[2].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Lata 50. XX w.
- Detal portalu
- Korytarz we wnętrzu
- Jedna z akademikowych kuchni
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tadeusz Klanowski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 1945-1964, Wydawnictwo UAM, Poznań, 1965, s.44
- ↑ a b Jacek Y. Łuczak, Spacerownik Poznański, Biblioteka Gazety Wyborczej, Agora, Warszawa, 2013, s.127, ISBN 978-83-268-0055-9
- ↑ Jan Gładysiak, Więcej niż Hanka, w: POZnan – Informator samorządowy metropolii Poznań, październik 2016, s.3, ISSN 2080-315X
- ↑ Atlas architektury Poznania
- ↑ Poznań – przewodnik
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 212, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 .
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.30, ISBN 83-89525-07-0
- Marcin Libicki, Poznań – przewodnik, Piotr Libicki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, s. 105, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402 .
- Poznań – przewodnik po zabytkach i historii, Janusz Pazder (oprac.), Jerzy Borwiński, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 225, ISBN 83-87847-92-5, OCLC 830535344 .
- Aleksandra Robakowska, Jarosław Trybuś, Od Zamku do Browaru. O architekturze Poznania ostatnich stu lat, wyd. Galeria Miejska Arsenał, Poznań, 2005, ss.12-13, ISBN 83-88947-39-7