Drachma grecka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Kod ISO 4217 | GRD |
---|---|
Symbol | drachma – ₯, Dp, dr |
Państwo | |
Bank centralny | |
Podział | 1 drachma = 100 lepta |
Banknoty | 50, 100, 200, 500, 1000, 5000 i 10000 drachm |
Monety | 50 lepta, 1, 2, 5, 10, 20, 50 i 100 drachm |
Drachma grecka (gr. δραχμή) – oficjalna historyczna waluta Grecji, aż do czasu zastąpienia przez euro w 2002 roku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwotna drachma była srebrną jednostką monetarną używaną w starożytnej Grecji, dzielącą się zasadniczo na 6 oboli.
Wprowadzona ponownie po wyzwoleniu spod panowania tureckiego, w 1832 roku, dzieliła się na 100 lept (kod walutowy ISO 4217 to GRD). Zastąpiła przejściową jednostkę monetarną, jaką w latach 1828-1832 był feniks[1].
W styczniu 2002 zastąpiona została przez euro według kursu 340,750[2] drachm za 1 euro (dzielące się na 100 eurocentów, zwanych nadal w Grecji leptami).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ phoenix, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2021-04-17] (ang.).
- ↑ EBC: Grecja
Encyklopedie internetowe (była waluta):