Dwudusznicy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dwudusznicy (ukr. двоєдушник) – w polskiej i zachodnioukraińskiej tradycji osoby urodzone z dwiema duszami (ludzką i demoniczną) lub dwoma sercami i z tego tytułu obdarzone demonicznymi właściwościami. Wśród dwuduszników pojawiają się wąpierze, zmory, wilkołaki, wiedźmy i osoby z urocznymi oczami, a także wodniki[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Левкиевская i Плотникова 1999 ↓, s. 29
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Елена Евгеньевна Левкиевская, Анна Аркадьевна Плотникова: Двоедушники. W: Славянские древности: Этнолингвистический словарь. T. 2. Д (Давать) — К (Крошки). 1999, s. 29–31.