Dyrektywa (informatyka) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dyrektywa – zdanie lub fraza języka komputerowego, umożliwiająca zlecenia bądź modyfikację realizacji określonych poleceń wydawanych przez użytkownika. Dyrektywy definiowane są zarówno w językach programowania, w powłokach systemów operacyjnych, jak i innych językach komputerowych. Należy jednak podkreślić, iż w wielu przypadkach użycie pojęcia dyrektywy, jest kwestią nomenklatury zastosowanej przez danego autora w odniesieniu do danego pojęcia języka komputerowego.
Stosowanie dyrektyw
[edytuj | edytuj kod]Pojęcie dyrektywa literatura przedmiotu stosuje w odniesieniu do takich elementów języków komputerowych, jak:
- instrukcja w języku programowania
- fraza, modyfikator w języku programowania lub innym języku komputerowym
- opcje kompilacji
- dyrektywa preprocesora
- dyrektywa kompilatora
- dyrektywa asemblera
- polecenie systemu operacyjnego
Dyrektywy w językach komputerowych
[edytuj | edytuj kod]Jak podano wyżej, w literaturze przedmiotu, pojęcie dyrektywy, stosowane jest do różnych elementów języków w zależności od przyjętej konwencji nazewnictwa.
Języki programowania
[edytuj | edytuj kod]W nomenklaturze języków programowania najczęściej do zdań języka stosuje się pojęcie instrukcji[1]. Pojęcie dyrektywy stosowane jednak bywa w odniesieniu do instrukcji języków interpretowanych, szczególnie w starszych językach i literaturze, np. BASIC, Comal[2], JEAN[3]. W wielu językach programowania bądź ich implementacjach, zastosowano pojęcie dyrektywy w odniesieniu do grupy wybranych fraz i modyfikatorów, mających odrębne cechy wyróżniające. Przykładem są dyrektywy zawarte w składni języków oferowanych w ramach serii Turbo pakietów programistycznych stworzonych przez przedsiębiorstwo Borland. W Turbo Pascalu, od wersji 5.5, wprowadzono pojęcie dyrektyw w odniesieniu do słów kluczowych, które nie są – w przeciwieństwie do pozostałych – słowami zastrzeżonymi, i spełniają funkcję modyfikatorów w określonych frazach stosowanych w deklaracjach i definicjach zawartych w kodzie źródłowym, np. absolute, forward, external, inline
itd.[4] W systemie Turbo Prolog pojęcie to odnosi się do predykatów związanych z testowaniem i uruchamianiem programów, które są użyteczne do debugowania, lecz przy generowaniu ostatecznego kodu wynikowego, winny być usunięte w celu umożliwienia translatorowi wygenerowania optymalnego kodu wynikowego[5].
Powłoki systemów
[edytuj | edytuj kod]Również polecenia systemów operacyjnych, najczęściej w odniesieniu do ich sposobu literalnego zapisu, przez niektórych autorów publikacji, są określane mianem dyrektyw. Przykłady:
Opcje kompilacji
[edytuj | edytuj kod]Opcje kompilacji mogą mieć różną postać. W odróżnieniu od ww. języków programowania i powłok systemowych, literatura przedmiotu bardziej jednolicie stosuje pojęcie dyrektywy, w odniesieniu do poleceń języków definiujących opcje kompilacji, takich jak:
- dyrektywy preprocesora[9][10]
- dyrektywy kompilatora[4][11]
- dyrektywy makefile, np. makefile przedsiębiorstwa Borland[4]
- dyrektywy asemblera[7][12].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ John E. Nicholls, Struktura języków programowania, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Informatyka, ISBN 83-204-0246-8.
- ↑ Mike Duck, Języki mikrokomputerów. Przewodnik dla początkujących. Basic, Pascal, Logo, Prolog, Comal, Forth, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1988, tłumaczenie: Marcin Turski, ISBN 83-204-0966-7.
- ↑ Jerzy Bettek, Bronisław Rudak, Barbara Rudakowa, Język konwersacyjny JEAN, Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1975 r., Skrypt wydany w serii Biblioteka WASC.
- ↑ a b c Andrzej Marciniak, Borland Pascal 7.0, Wyd. Nakom, Poznań 1994 r., seria: Biblioteka Użytkownika Mikrokomputerów ISBN 83-85060-53-7, ISSN 0867-6011.
- ↑ Janusz Szajna, Marian Adamski, Tomasz Kozłowski, Turbo Prolog. Programowanie w języku logiki., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1991, Seria: Mikrokomputery. ISBN 83-204-1395-8.
- ↑ Roman Świniarski, System operacyjny CP/M, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1988, seria: Mikrokomputery, ISBN 83-204-1022-3.
- ↑ a b Jan Bielecki, System operacyjny ISIS-II, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1987, wydanie drugie uzupełnione, seria: Mikrokomputery, ISBN 83-204-0893-8.
- ↑ Jan Bielecki, System VSAM. Zasady stosowania w języku PL/I, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1987, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, ISBN 83-204-0835-0.
- ↑ Jan Bielecki, Turbo C z grafiką na IBM PC, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1990, Seria: Mikrokomputery, ISBN 83-204-1101-7.
- ↑ Wojciech Rogowski , Arkadiusz Serodziński , Clipper 5.0, Warszawa: Wydawnictwo PLJ, 1991, ISBN 83-85190-20-1, OCLC 749775734 .
- ↑ Michał Iglewski, Jan Madey, Stanisław Matwin, Pascal. Język wzorcowy – Pascal 360., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1984, wydanie trzecie – zmienione, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, ISBN 83-204-0597-1.
- ↑ Leo J. Scanlon, Assembler 8086/8088/80286, Intersoftland, Warszawa 1992, tłumaczenie: Lucyna Stanikowska, ISBN 83-85515-03-8.