Dziura nad Roztoką – Wikipedia, wolna encyklopedia
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość | 10 m |
Deniwelacja | 4 m |
Wysokość otworów | 1450 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny | 130 m |
Ekspozycja otworów | ku SE |
Data odkrycia | znana od dawna |
Kod | (nr inwentarzowy PIG) T.G-22.02 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Dziura nad Roztoką – jaskinia, a właściwie schronisko, w Dolinie Roztoki w Tatrach Wysokich. Wejście do niej znajduje się w południowo-wschodnim zboczu Wołoszyna, w pobliżu żlebu Koryto, na wysokości 1450 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 10 metrów, a jej deniwelacja 4 metry[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Woloszyn_ze_Swistowej_Czuby_podpisany.jpg/220px-Woloszyn_ze_Swistowej_Czuby_podpisany.jpg)
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]Jaskinię stanowi obszerny, idący do góry korytarz zaczynający się w olbrzymim otworze wejściowym (12 × 7 m), który następnie zwęża się stopniowo i kończy zawaliskiem[2].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W jaskini brak jest nacieków. Ściany są mokre, w końcowej części płynie po nich woda. Występuje też deszcz podziemny. W głębi jaskini rosną glony, porosty i mchy. Zamieszkują ją nietoperze[2].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]W związku z tym, że olbrzymi otwór jaskini jest dobrze widoczny ze szlaku turystycznego w pobliżu polany Nowa Roztoka, była ona prawdopodobnie znana od dawna. Jej pierwszy plan i opis sporządził T. Zwijacz-Kozica w 1996 roku[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jaskinie Tatr [online], 16 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-16] .
- ↑ a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-08-31] .