Ełk (stacja kolejowa) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dworzec w Ełku | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Lokalizacja | |
Zarządca | PKP Polskie Linie Kolejowe SA |
Data otwarcia | 8 grudnia 1868 |
Poprzednie nazwy | Lyck, Лыкъ, Lyck |
Rodzaj | stacja |
Dane techniczne | |
Liczba peronów | 3 |
Liczba krawędzi peronowych | 5 |
Kasy |
|
Linie kolejowe | |
Położenie na mapie Ełku ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu ełckiego ![]() | |
![]() |
Ełk – stacja kolejowa przy ulicy Dąbrowskiego 16 w Ełku, w województwie warmińsko-mazurskim, w Polsce. Dawna stacja styczna Ełckiej Kolei Wąskotorowej. Główna stacja węzłowa w mieście[1]. Ruch kolejowy prowadzony jest z nastawni wyposażonej w komputerowe urządzenia sterowania ruchem kolejowym, w której funkcjonuje jednocześnie Lokalne Centrum Sterowania Ełk[2].
Ruch pasażerski
[edytuj | edytuj kod]Rok | Wymiana pasażerska na dobę |
---|---|
2017[3] | 700-199 |
2022[4] | 1 300 |
Dworzec
[edytuj | edytuj kod]Dworzec kolejowy wybudowany został w 1868 roku. W czasie pierwszej i II wojny światowej obiekt ulegał poważnym zniszczeniom. Po wojnach odbudowany, w nieco zmienionej formie. Zewnętrzny wygląd dworca zachował do dziś, z wyjątkiem dachu który został wybudowany płaski, a wcześniejszy dwuspadowy został spalony podczas wkroczeniu Armii Czerwonej do miasta zimą 1945 roku.
W listopadzie 2013 roku rozpoczęła się modernizacja dworca[5] zakończona w lipcu 2014[6]. Odnowiony dworzec swoim wyglądem oraz przywróconym dwuspadowym dachem nawiązuje do pierwotnej architektury obiektu z przełomu XIX i XX wieku. 28 lipca 2014 budynek dworca po modernizacji został oficjalnie oddany do użytku. Koszt inwestycji wyniósł 6,4 mln zł netto i został sfinansowany ze środków własnych PKP i dotacji budżetu państwa[6].
Lokomotywownia
[edytuj | edytuj kod]Przy stacji w latach 1906–2009 funkcjonowała lokomotywownia, wcześniej parowozownia, która aż do roku 1992 prowadziła w ruchu planowym pociągi trakcją parową. Tutejsza jednostka była drugą po parowozowni Wolsztyn najdłużej eksploatującą w Polsce parowozy.[7] Ostatnim użytkownikiem obiektu był PKP Cargo SA. Zespół parowozowni wpisany jest do rejestru zabytków.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Wejście od strony miasta
- Kasy biletowe
- Zejście do tunelu
- Dworzec kolejowy nocą
- Widok budynku od strony peronów
- Fragment peronu 1, widoczny szynobus Przewozów Regionalnych w malowaniu województwa warmińsko-mazurskiego
- Dworzec kolejowy PKP oraz dworzec autobusowy PKS przed modernizacją
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stacja Ełk – wczoraj, dziś, jutro – Transport Publiczny [online], www.transport-publiczny.pl [dostęp 2018-12-24] .
- ↑ Lepszy dostęp do kolei w Ełku - Kolej na wschód [online], rail-baltica.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
- ↑ Największe i najmniejsze stacje w Polsce. [w:] utk.gov.pl [on-line]. [dostęp 2019-12-18].
- ↑ Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022. [dostęp 2023-09-17].
- ↑ Dworzec PKP w Ełku będzie odnowiony za 7,3 mln zł [online], Onet.pl, 28 listopada 2013 [dostęp 2014-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-01] (pol.).
- ↑ a b PKP S.A: Modernizacja dworca w Ełku zakończona. kurier-kolejowy.pl, 2014-07-28. [dostęp 2014-07-29]. (pol.).[martwy link]
- ↑ Marcin Przygiętka , Dzieje kolei normalnotorowych na Warmii i Mazurach, [w:] Dawid Keller (red.), Dzieje kolei w Polsce, Rybnik: Eurosprinter, Muzeum w Rybniku, 2012, s. 321, ISBN 978-83-931006-8-2 .
Ełk | ||
Linia 38 Białystok – Głomno (103,236 km) | ||
![]() ![]() ![]() odległość: 1,496 km | ![]() | odległość: 8,877 km |
Linia 41 Ełk – Gołdap (0,000 km) | ||
![]() | odległość: 6,815 km | |
Linia 219 Olsztyn Główny – Ełk (156,949 km) | ||
![]() ![]() ![]() odległość: 1,536 km | ![]() | |
Linia 223 Czerwonka – Ełk (121,27 km) | ||
![]() ![]() ![]() odległość: 2,687 km | ![]() |