ERS 15 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Inne nazwy | ORS 1 |
---|---|
Indeks COSPAR | 1966-077C |
Indeks NORAD | S02412 |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 3681 km |
Apogeum | 3689 km |
Okres obiegu | 167,6 min |
Nachylenie | 89,8° |
Czas trwania | |
Początek misji | 19 sierpnia 1966[1] 19:26 UTC |
Wymiary | |
Masa całkowita | 5 kg |
ERS 15 (ang. Environmental Research Satellites 15) – amerykański wojskowy satelita technologiczny. Stanowił część programu ERS. Zadaniem należącego do US Air Force satelity miało być testowanie nowych metod spawania metali. Wraz z satelitą SECOR 7, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 11. Satelita znany był także jako ORS 1 (ang. Octahedral Research Satellite 1).
Budowa i działanie
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Atlas_Agena_D_with_MIDAS_11_%2819_aug_1966%29.jpg/100px-Atlas_Agena_D_with_MIDAS_11_%2819_aug_1966%29.jpg)
Celem programu ERS było opracowanie technologii, które miały być wykorzystane przy budowie nowych generacji satelitów. Misje programu koncentrowały się głównie na badaniu warunków panujących w przestrzeni kosmicznej, a także wykorzystaniu nowych materiałów i metod produkcyjnych do budowy satelitów. Satelity tego programu planowane były zazwyczaj jako ładunek dodatkowy do misji większych satelitów. ERS 15 badał metody łączenia metali, za pomocą spawania w niższych niż standardowo temperaturach[2] .
Satelita miał kształt ośmiościanu, na którego bokach o długości 23 cm zamontowano służące do wytwarzania energii elektrycznej ogniwa słoneczne[3].
Misja
[edytuj | edytuj kod]Misja rozpoczęła się 19 sierpnia 1966 roku, kiedy rakieta Atlas Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską trzy satelity wśród których był ERS 15[2] . Po znalezieniu się na orbicie ERS 15 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-077C[4] .
Satelita pozostaje na orbicie, której parametry to 3686,8 km w perygeum i 3712,1 km w apogeum[4] .
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Master Launch Log ↓.
- ↑ a b ORS Mk.2 (ERS) ↓.
- ↑ Morando ↓, s. 216.
- ↑ a b Trajectory details 1966 77C ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bruno Morando: Dynamics of Satellites (1969). Springer-Verlag Berlin Heidelberg, 1970. ISBN 978-3-642-99966-6.
- Gunter Krebs: ORS Mk.2 (ERS). Gunter's Space Page. [dostęp 2021-06-06]. (ang.).
- Mark Wade: ERS. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2021-06-06]. (ang.).
- Jonathan McDowell: Master Launch Log. Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2021-06-06]. (ang.).
- Trajectory details 1966 77C. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2021-06-06]. (ang.).
- ERS 15. n2yo. [dostęp 2021-06-06]. (ang.).