Eduard de Muralt – Wikipedia, wolna encyklopedia
Eduard de Muralt (ur. 1808; zm. 1895) – szwajcarski biblista, bibliotekarz, paleograf.
Urodził się w Bischofszell jako syn Kaspara, handlarza, oraz Elizabeth Sprüngli. Studiował teologię w Zurichu (ukończył w 1832), filologię oraz filozofię w Berlinie, Jenie i Paryżu. W 1834 roku wyemigrował do Rosji. Objął niemiecką protestancką parafię w Petersburgu (1836-1850). Był bibliotekarzem w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (1840-1864) i opisał wiele greckich rękoipsów tam przechowywanych[1].
Badał też Kodeks Watykański w Bibliotece Watykańskiej.
W 1849 roku otrzymał doktora honoris causa od fakultetu teologii w Zurychu. Został prywatnym docentem Uniwersytetu w Bernie (1864), profesorem teologii w Lozannie (1869).
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Catalogue des manuscrits grecs de la Bibliothèque Impériale publique (Petersburg 1864)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Eduard de Muralt, Catalogue des manuscrits grecs de la Bibliothèque Impériale publique (Petersburg 1864)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dictionaire historique de la Suisse (DHS). hls-dhs-dss.ch. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)].