Eero Milonoff – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1980 |
---|---|
Zawód | |
Lata aktywności | od 1989 |
Eero „Käkä” Milonoff (ur. 1 maja 1980 w Helsinkach) – fiński aktor, uhonorowany przez Szwedzki Instytut Filmowy nagrodą Guldbagge dla najlepszego aktora drugoplanowego za film Granica w 2019 roku.
Aktor jest synem mającego rosyjsko-szwedzko-niemieckie pochodzenie reżysera i aktora Pekki Milonoffa , bratem filmowca Tuomasa Milonoffa oraz aktora Juho Milonoffa[1][2].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Helsinkach 1 maja 1980 roku[2]. W 2005 ukończył Akademię Teatralną w Helsinkach[3]. W 1997 pojawił się w fińsko-szwedzkim filmie Lunastus w reżyserii Olli Saarela[4]. W 2004 reżyser Reza Bagher powierzył mu rolę Johana w komedii Muzyka popularna z Vittuli[5]. W 2005 zagrał Isukkiego w nagradzanym melodramacie Piękna i drań w reżyserii Dome Karukoskiego. W 2006 roku wystąpił w familijnym filmie Tajemnica wilka. Film wyreżyserował Raimo Olavi Niemi[6]. W 2007 aktor zagrał jedna z głównych ról w filmie biograficznym Ganes w reżyserii Jukka-Pekka Siili. Fińska Fundacja Filmowa nominowała go za rolę Henry'ego „Remu” Aaltonena do nagrody Jussi dla najlepszego aktora w 2008 roku[7]. W 2008 Karukoski zaangażował Milonoffa do roli Salmiego w dramacie obyczajowym Dom mrocznych motyli. Obraz uhonorowała Fińska Fundacja Filmowa, przyznając trzy nagrody Jussi: dla najlepszego reżysera, najlepszego aktora drugoplanowego oraz za najlepszy montaż. Film zdobył również nagrodę publiczności i był nominowany jeszcze w siedmiu innych kategoriach, m.in. dla najlepszego filmu[8]. W kolejnych latach aktor wystąpił m.in. w następujących filmach: Przez płot (2009, reż. Hamy Ramezan), Pussikaljaelokuva (2011, reż. Ville Jankeri), Pewnego razu na północy (2012, reż. Jukka-Pekka Siili), Olli Mäki. Najszczęśliwszy dzień jego życia (2016, reż. Juho Kuosmanen), Granica (2018, reż. Ali Abbasi)[9]. Za rolę w Olli Mäki. Najszczęśliwszy dzień jego życia Milonoff otrzymał nominację do nagrody Jussi dla najlepszego aktora drugoplanowego w 2017 roku[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Miten minusta tuli minä, Pekka Milonoff. yle.fi, 2009-08-11. [dostęp 2020-02-13]. (fiń.).
- ↑ a b Eero Milonoff. Biography. imdb.com. [dostęp 2020-01-13]. (ang.).
- ↑ Eero Milonoff valittiin Remuksi. iltalehti.fi, 2006-06-28. [dostęp 2020-01-13]. (fiń.).
- ↑ Lunastus. Pełna obsada i twórcy. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Muzyka popularna z Vittuli. Pełna obsada i twórcy. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Tajemnica wilka (2006). filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Ganes. Nagrody. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Dom mrocznych motyli. Nagrody. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Eero Milonoff. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ Eero Milonoff. Nagrody. filmweb.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Eero Milonoff w bazie IMDb (ang.)
- Eero Milonoff w bazie Filmweb