Encefalopatia bokserska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Encefalopatia bokserska (łac. encephalopatia pugilistica, dementia pugilistica (DP), ang. traumatic encephalopathy, CTE, chronic boxer’s encephalopathy, traumatic boxer’s encephalopathy, boxer's dementia, punch-drunk syndrome) – choroba neurologiczna, która występuje głównie u sportowców uprawiających sporty kontaktowe i narażonych na urazy głowy, zwłaszcza bokserów, i jest związana z przewlekłym urazowym uszkodzeniem mózgu[1][2][3]. Encefalopatia bokserska jest ciężką postacią przewlekłego urazowego uszkodzenia mózgu[4]. Encefalopatia rozwija się po dłuższym czasie, średnia wieku pojawienia się objawów to 12–16 lat od momentu rozpoczęcia kariery. Ocenia się, że encefalopatia bokserska dotyczy około 20% bokserów[1][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Tommy Saing i inni, Frontal Cortex Neuropathology in Dementia Pugilistica, „Journal of Neurotrauma”, 29 (6), 2012, s. 1054–1070, DOI: 10.1089/neu.2011.1957, ISSN 0897-7151, PMID: 22017610, PMCID: PMC3325552 [dostęp 2018-02-24] .
- ↑ D.J. Williams , A.E. Tannenberg , Dementia pugilistica in an alcoholic achondroplastic dwarf, „Pathology”, 28 (1), 1996, s. 102–104, ISSN 0031-3025, PMID: 8714284 [dostęp 2018-02-24] .
- ↑ a b Tyler A. Kokjohn i inni, Neurochemical Profile of Dementia Pugilistica, „Journal of Neurotrauma”, 30 (11), 2013, s. 981–997, DOI: 10.1089/neu.2012.2699, ISSN 0897-7151, PMID: 23268705, PMCID: PMC3684215 [dostęp 2018-02-24] .
- ↑ Jordan BD. Chronic Traumatic Brain Injury Associated with Boxing. „Seminars in Neurology”. 20. 2, s. 179–85, 2000. DOI: 10.1055/s-2000-9826. PMID: 10946737.