Ergilio Hato – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 7 listopada 1926 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 18 grudnia 2003 | ||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
|
Ergilio Hato (ur. 7 listopada 1926 w Otrobandzie (część Willemstad), zm. 18 grudnia 2003 tamże) – piłkarz z Antyli Holenderskich grający na pozycji bramkarza. Nosił przydomki Pantera Negra (Czarna Pantera), Vliegende Vogel (Latający Ptak) i Man van Elastiek (Elastyczny Człowiek).
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Przez całą karierę reprezentował klub CRKSV Jong Holland Willemstad.
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W 1946 grał w reprezentacji Curaçao na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów, na których drużyna wywalczyła brązowy medal[1]. W tym samym roku grał też w turnieju zorganizowanym z okazji 25-lecia istnienia związku piłkarskiego Curaçao. Hato został bohaterem drużyny, gdyż puścił tylko 1 gola w zawodach, a także w ostatnim meczu zdobył bramkę z karnego[2]. W 1950 ponownie wziął udział w Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów, tym razem w barwach Antyli Holenderskich, które zdobyły złoty medal[3]. Rozegrał jeden mecz na igrzyskach w 1952 z Turcją. W 1953 wziął udział w mistrzostwach CCCF (Ameryki Środkowej i Karaibów) w barwach Antyli[4]. W 1955 ponownie wystąpił w tej imprezie reprezentując Curaçao jako bramkarz i napastnik i zdobywając 1 gola w anulowanym meczu z Gwatemalą[5]. Był też w składzie Antyli Holenderskich na Igrzyska Panamerykańskie 1955, na których ta reprezentacja zdobyła brąz[6].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Na cześć piłkarza został nazwany jeden ze stadionów w Willemstad. W 2003 została wydana książka pt. „Ergilio Hato: simpel, sierlijk, sensationeel: de hoge vlucht van een voetballegende” opowiadająca o życiu piłkarza[7][8][9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Myk Cameron, Barrie Courtney, Erik Garin, Neil Morrison, Eliézer Sebastián Pérez Pérez, Karel Stokkermans: Central American and Caribbean Games 1946 (Barranquilla, Colombia). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Karel Stokkermans: C.V.B. Silver Jubilee Tournament 1946 (Willemstad). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Myk Cameron, Erik Garin: Central American and Caribbean Games 1950 (Guatemala). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Ken Knight, Neil Morrison, Pieter Veroeveren: CCCF Championship 1953 (San José, Costa Rica, Mar 8-21). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Ken Knight, Neil Morrison, Karel Stokkermans, Pieter Veroeveren: CCCF Championship 1955 (Tegucigalpa, Honduras, Aug 14-28). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Barrie Courtney, Neil Morrison, José de Jesus Mora Rivera: Panamerican Games 1955 (Ciudad de México). rsssf.com. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
- ↑ Ergilio Hato: simpel, sierlijk, sensationeel. sportgericht.nl. [dostęp 2013-11-20]. (niderl.).
- ↑ Ergilio Hato: simpel, sierlijk, sensationeel. swpbook.com. [dostęp 2013-11-20]. (niderl.).
- ↑ Ergilio Hato: simpel, sierlijk, sensationeel: de hoge vlucht van een voetballegende. worldcat.org. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ergilio Hato. sports-reference.com. [dostęp 2013-11-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-12)]. (ang.).
- FIFA Player Statistics: Ergilio HATO. fifa.com. [dostęp 2013-11-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- 874. Our Legendary Goalie Ergilio Hato (Pantera Negra). 1000awesomethingsaboutcuracao.com, 2012-10-11. [dostęp 2013-11-20]. (ang.).
Literatura dodatkowa
[edytuj | edytuj kod]- Nancy S. van de Wal, Valdemar Marcha: Ergilio Hato: simpel, sierlijk, sensationeel: de hoge vlucht van een voetballegende. Amsterdam: SWP, 2003. ISBN 978-90-6665-546-1. OCLC 66791202. (niderl. • papiamento).