Eryx (pocisk rakietowy) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Przeznaczenie | przeciwpancerny |
Lata produkcji | od 1989 |
Długość | 905 mm |
Średnica | 136 mm |
Rozpiętość | 26 cm |
Masa | 10 kg |
Napęd | silnik rakietowy na paliwo stałe |
Prędkość | 245 m/s |
Zasięg | od 50 do 600 m |
Masa głowicy | 3,6 kg |
Typ głowicy | kumulacyjna tandemowa |
Użytkownicy | |
Brazylia, Francja, Kanada, Malezja, Norwegia, Malezja, Turcja |
Eryx – przeciwpancerny pocisk kierowany krótkiego zasięgu opracowany przez europejskie konsorcjum zbrojeniowe MBDA. Pocisk został opracowany w drugiej połowie 80 a jego produkcję seryjną uruchomiono w 1992.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Eryx jest pociskiem krótkiego zasięgu i może razić cele na dystansach od 50 do 600 metrów. Celność i skuteczność pocisku została osiągnięta dzięki sterowaniu gazodynamicznemu za pomocą dysz umieszczonych na obwodzie pocisku. Sterowanie pociskiem jest półautomatyczne, a rola operatora sprowadza się do utrzymania siatki celownika na celu. Dodatkowo wyrzutnia wyposażona jest w kamerę CCD, która śledzi źródło światła ksenonowego umieszczone w tylnej części pocisku. Dzięki niskiej prędkości pocisku przy starcie i małej ilości gazów powstających przy strzale, możliwe jest odpalanie Eryxa z pomieszczeń zamkniętych, co czyni go szczególnie przydatnym w czasie walk w terenie zurbanizowanym. Oprócz zwalczania celów opancerzonych może być wykorzystany do niszczenia bunkrów i śmigłowców.