Eugeniusz Korczarowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 7 maja 1937 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 31 sierpnia 2024 |
Lata aktywności | 1964–2009 |
Eugeniusz Korczarowski (ur. 7 maja 1937 we Lwowie, zm. 31 sierpnia 2024 w Bełchatowie) – polski aktor.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 7 maja 1937 we Lwowie w II RP (obecnie Ukraina). Po wojnie w mieszkał przez jakiś czas w Kielcach. W 1963 roku ukończył Wydział Aktorski PWST w Krakowie. Przez całe życie zawodowe był związany z Łodzią. Grał w Teatrze im. Stefana Jaracza (1964–1970), Teatrze Nowym (1967–1975), Teatrze Ziemi Łódzkiej (1977–1980), Teatrze Studyjnym (1980–1984)[1].
Zmarł 31 sierpnia 2024 w domu rodzinnym swojej żony w Bełchatowie[2].
Wybrana filmografia[3]
[edytuj | edytuj kod]- 1961: Ogniomistrz Kaleń – polski żołnierz
- 1965: Kapitan Sowa na tropie – wspólnik Sucheckiej
- 1965: Potem nastąpi cisza – Adam
- 1965: Głos ma prokurator – Karol Kotula
- 1966: Powrót na Ziemię – znajomy Wandy-Ireny
- 1966: Piekło i niebo – żołnierz
- 1968: Ortalionowy dziadek – Wywiadowca MO
- 1969: Ostatnie dni – uciekający Niemiec
- 1969: Jak rozpętałem drugą wojnę światową – oficer na odprawie w wagonie
- 1970: Zapalniczka – bandyta atakujący Magdę
- 1973: Zazdrość i medycyna – oficer w kinie
- 1973: Śledztwo – technik
- 1974: Broda – Architekt Rzepicki, mąż "Ropuchy"
- 1974: Orzeł i reszka – oficer polskiego kontrwywiadu
- 1975: Mazepa – dworzanin wojewody
- 1976: Klara i Angelika – dziennikarz wychodzący od Klary
- 1976: Zagrożenie – dziennikarz
- 1976: Trochę wielkiej miłości – "Ojciec" pod oknami porodówki
- 1977: Szarada – porucznik MO
- 1978: Lalka – Rydzewski
- 1980: Od Bugu do Wisły – Franz Kutschera, szef SS
- 1980: Wyrok śmierci – adiutant Hansa Franka
- 1980: Kariera Nikodema Dyzmy – oficer
- 1981: Krótki dzień pracy – wysłannik z KC z cennikiem podwyżek
- 1981: Vabank – sprawozdawca polski na meczu
- 1982: Polonia Restituta – żołnierz przy studni
- 1983: Thais – Lollius
- 1984: Romans z intruzem – kapitan
- 1984: Kim jest ten człowiek – adiutant pułkownika
- 1985: W cieniu nienawiści – Niemiec
- 1985: Sam pośród swoich – oficer w teatrze
- 1985: Gra w ślepca – clown
- 1986: Biała wizytówka – lokaj Johann
- 1986: Magnat – lokaj
- 1986: Pogrzeb lwa – oficer niemiecki w restauracji Potapczuka
- 1986: Złoty pociąg – członek kierownictwa Banku Polskiego
- 1986: Kryptonim "Turyści" – wywiadowca w Poznaniu
- 1987: Ucieczka z miejsc ukochanych – Antoni Piechota, mąż Józi
- 1988: Kornblumenblau – oficer
- 1988: Powrót do Polski – członek Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej
- 1988: Pomiędzy wilki – pilot
- 1989: Triumf ducha – oficer SS
- 1989: Po upadku – Wąsaty, kierownik hotelu
- 1989: Jeniec Europy – oficer tańczący na balu
- 1989: Wiatraki z Ranley - barman w pubie w Lincoln
- 1989: Porno – barman
- 1990: Pogrzeb kartofla – fotograf
- 1990: Ucieczka z kina "Wolność" – członek grupy oficjeli na sali kina "Wolność"
- 1990: Dziewczyna z Mazur – Dyrektor J. Górniak
- 1990: W piątą stronę świata – robotnik leśny
- 1991: Skarga – milicjant w prokuraturze
- 1991: Kroll – lekarz wojskowy
- 2006: Statyści – handlarz
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ FilmPolski.pl [online], FilmPolski [dostęp 2024-09-01] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Nie żyje aktor Eugeniusz Korczarowski. Grał w niemal stu produkcjach filmowych [online], lodz.tvp.pl [dostęp 2024-09-01] (pol.).
- ↑ Eugeniusz Korczarowski [online], Filmweb [dostęp 2024-09-01] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Eugeniusz Korczarowski w bazie IMDb (ang.) [dostęp 2024-09-02].
- Eugeniusz Korczarowski w bazie Filmweb [dostęp 2024-09-02].
- Eugeniusz Korczarowski w bazie Film Polski [dostęp 2024-09-02].
- Eugeniusz Korczarowski w bazie SFP [dostęp 2024-09-02].
- Eugeniusz Korczarowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2024-09-02] .
- Eugeniusz Korczarowski na stronie Teatru Nowego im. K. Dejmka w Łodzi [dostęp 2024-09-02].
Identyfikatory zewnętrzne: