Eva Dyrberg – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 17 lutego 1980 |
Wzrost | 175 cm |
Gra | praworęczna |
Status profesjonalny | 1999 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 0 WTA, 4 ITF |
Najwyżej w rankingu | 77 (20 maja 2002) |
Australian Open | 1R (2002, 2003) |
Roland Garros | 1R (2002) |
Wimbledon | 1R (2002) |
US Open | 1R (2002) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 0 WTA, 5 ITF |
Najwyżej w rankingu | 90 (9 października 2000) |
Australian Open | 1R (2001, 2002) |
Roland Garros | 1R (2001) |
Wimbledon | 2R (2000) |
US Open | 2R (2000) |
Eva Dyrberg (ur. 17 lutego 1980 w Kopenhadze) – duńska tenisistka profesjonalna, występująca na kortach w latach 1999–2003.
Eva to tenisistka praworęczna, posługująca się oburęcznym uderzeniem bekhendowym. Grę w tenisa rozpoczęła w wieku sześciu lat. W trakcie zawodowej kariery jej trenerami byli Ola Kristiansson i Tine Scheuer-Larsen. Jest córką Christiana i Gunhild, ma siostrę Annę.
W roku 1998 wygrała juniorski Wimbledon w grze podwójnej i Mistrzostwa Europy. Rok później podjęła decyzję o przerwaniu studiów w szkole wyższej i jednocześnie rozpoczęła karierę zawodową. 31 grudnia 1998 została liderką deblowej klasyfikacji juniorskiej. Tego samego dnia osiągnęła także najwyższą pozycję w klasyfikacji singlowej do lat osiemnastu, a było to miejsce dwudzieste piąte.
Obiecująca kariera juniorska nie okazała się jednak prorocza wobec dalszej przyszłości tenisowej Dunki. Jej największe osiągnięcia turniejowe to ćwierćfinał w Antwerpii z 2002 roku i finał gry podwójnej w Knokke-Heist w 2000. Ponadto wielokrotnie triumfowała w kobiecych imprezach rangi ITF. W latach 1997–2003 (z przerwą w 2002) regularnie reprezentowała Danię w rozgrywkach Pucharu Federacji.
W 2002 w ramach turnieju w Indian Wells pokonała Magdalenę Maleewą w dwóch setach, ponadto w Miami dwa tygodnie później prowadziła z Venus Williams 6:4, 2:2, zanim przegrała. Pięciokrotnie próbowała swoich sił w turniejach wielkoszlemowych, począwszy od Australian Open 2002 na Australian Open 2003 kończąc. Za każdym razem odpadała w pierwszej rundzie, trafiając zazwyczaj na faworytki całej imprezy, na przykład Lindsay Davenport i Anastazji Myskinie. Po porażce w pierwszej rundzie w Melbourne z nieznaną bliżej Koreanką zaprzestała startów w zawodowych turniejach.
Wygrane turnieje rangi ITF
[edytuj | edytuj kod]turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
turnieje z pulą nagród 75 000 $ |
turnieje z pulą nagród 50 000 $ |
turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza
[edytuj | edytuj kod]Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
1. | 08/11/1998 | ![]() | ITF | 10 000 | dywanowa | ![]() | 6:3, 6:4 |
2. | 21/03/1999 | ![]() | ITF | 25 000 | twarda | ![]() | 6:4, 6:4 |
3. | 19/03/2000 | ![]() | ITF | 10 000 | ziemna | ![]() | 6:3, 6:0 |
4. | 11/02/2001 | ![]() | ITF | 25 000 | twarda | ![]() | 6:2, 6:2 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra podwójna (2)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
Zwyciężczyni | 1998 | ![]() | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 7:6(5) |
Zwyciężczyni | 1998 | ![]() | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 6:4 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2017-02-15] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2017-02-15] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2017-02-15] (ang.).