FK Radnik Bijeljina – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pełna nazwa | Fudbalski Klub Radnik Bijeljina |
---|---|
Barwy |
|
Data założenia | |
Debiut w najwyższej lidze | |
Liga | |
Państwo | |
Stadion | |
Prezes | Mihajlo Vidić |
Trener | |
Strona internetowa |
FK Radnik Bijeljina (serb. cyryl.: Фудбалски клуб Радник Биjeљинa) – bośniacki klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Bijeljina w Republice Serbskiej w Bośni i Hercegowinie.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Chronologia nazw:
- 1945—1995: FK Radnik Bijeljina
- 1995—1997: FK Panteri Bijeljina
- 1997—...: FK Radnik Bijeljina
Klub został założony 14 czerwca 1945 roku[1] jako FK Radnik Bijeljina. Nazwa Radnik oznacza pracownik. Nie długo trzeba było czekać na pierwszy trofeum. Już w 1948 roku klub został mistrzem rejonu Tuzla pokonując w finale FK Sloboda Tuzla. Rok później dotarł do 1/16 finału Pucharu Jugosławii. W 1957 zespół debiutował w lidze regionalnej (strefa Nowy Sad / Śrem). W sezonie 1971/72 zdobył mistrzostwo regionalnej ligi Republiki Bośni i Hercegowiny i w barażach o miejsce w drugiej lidze jugosłowiańskiej pokonał FK Sloga Vukovar 4-0 i 8-0. W debiutowym sezonie 1972/73 zajął 14 miejsce w grupie północnej drugiej ligi i spadł do ligi regionalnej. W 1977 powrócił do drugiej ligi, ale w sezonie 1978/79 zajął 13 miejsce w grupie zachodniej i spadł do ligi regionalnej. W 1982 po raz trzeci powrócił do drugiej ligi i tym razem utrzymał się w niej do sezonu 1984/85, w którym zajął przedostatnie 17 miejsce. Po zakończeniu sezonu 1987/88 był o krok do kolejnego powrotu, ale nie pokonał w barażach NK Koper. Innym wielkim osiągnięciem klubu było wygranie przez juniorski zespół Pucharu Bośni i Hercegowiny w 1987 roku. W półfinale pokonał Velež Mostar w Mostarze 5-2, a w finale FK Polet Bosanski Brod w rzutach karnych.
Po rozpadzie Jugosławii klub uczestniczył w mistrzostwach Republiki Serbskiej. W latach 1995–1997 klub nazywał się FK Panteri Bijeljina, ale potem powrócił do historycznej nazwy. Swój pierwszy tytuł mistrza Republiki Serbskiej klub zdobył w sezonie 1998/99, a drugi w sezonie 2004/05, po czym klub awansował do nowo utworzonej Premijer ligi Bośni i Hercegowiny. Po zakończeniu sezonu 2006/07 spadł z Premijer liga. Pod przewodnictwem trenera Darko Nestorovicia w sezonie 2011/12 klub po raz kolejny zdobył tytuł mistrza w pierwszej lidze Republiki Serbskiej i zdobył awans do Premijer ligi.
Trofea krajowe
[edytuj | edytuj kod]- Bośnia i Hercegowina
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) | ||
---|---|---|---|---|---|
Mistrzostwo | I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
13 miejsce | 1 | 2006 | |||
Puchar | zdobywca | 0 | |||
finalista | 0 | ||||
1/4 finału | 2 | 2005, 2009 | |||
II liga | I miejsce | 2 | 1999, 2005 | ||
II miejsce | 2 | 2010, 2012 | |||
III miejsce | 2 | 2009, 2011 |
- Puchar Republiki Serbskiej:
- zdobywca (1): 2010
- finalista (3): 2007, 2009, 2011
- Jugosławia
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) | ||
---|---|---|---|---|---|
Mistrzostwo | I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
Puchar | zdobywca | 0 | |||
finalista | 0 | ||||
1/16 finału | 1 | 1949 | |||
II liga | I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
10 miejsce | 1 | 1978 |
Europejskie puchary
[edytuj | edytuj kod]
|
Sezon | Rozgrywki | Runda | Przeciwnik | Dom | Wyjazd | Ogólnie |
---|---|---|---|---|---|---|
2016/17 | Liga Europy | 1Q | ![]() | 0–2 | 0–0 | 0–2 |
2019/20 | Liga Europy | 1Q | ![]() | 2–0 | 0–2 | 2–2, k: 2–3 |
Stadion
[edytuj | edytuj kod]Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Gradskim w Bijeljinie, który może pomieścić 6,000 widzów.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona klubu. fkradnik.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-28)]. (serb.).
- Statystyki na bihsoccer. bihsoccer.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-09)]. (bośn.).
- FK Radnik Bijeljina, [w:] baza Soccerway (drużyny) [dostęp 2021-01-02] .
- Profil na UEFA (ang.)
- Profil na WeltFussballArchiv (ang.)
- FK Radnik Bijeljina, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2020-11-27] .