Fallicyzm – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2010-02 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Min.jpg/220px-Min.jpg)
Fallicyzm lub kult falliczny – kult bogów związanych z płodnością (także z rolnictwem) za pośrednictwem symboli wyobrażających męskiego członka w stanie wzwodu, czasem w połączeniu z odpowiadającym mu symbolem żeńskim. Symbole falliczne, symbolizujące potęgę twórczą, zazwyczaj umieszczano w świątyniach, czasem także przy drogach i placach. Kulty falliczne są szeroko rozpowszechnione w kulturach tradycyjnych:
- pradawnym bóstwem płodności starożytnych Egipcjan był ityfaliczny bóg Min[1];
- starogrecki bóg płodności Priap był też przedstawiany z wyraźnie zaznaczoną erekcją;
- skandynawskiego boga Freyra również wyobrażano w postaci fallicznej;
- charakter falliczny miały poświęcone Hermesowi przydrożne hermy w starożytnej Grecji;
- w starożytnym Egipcie podczas świąt ku czci Ozyrysa kobiety obnosiły lalki o długości 1 łokcia, z równie długim penisem poruszanym za pomocą sznurka;
- w państwie Chazarów przed przyjęciem judaizmu;
- w Kanadzie i w USA od lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku – Kościół św. Priapa;
- domniemywany jest także falliczny charakter słowiańskiego Wołosa (Welesa) poprzez odniesienia do polskiego wał (wulg. „członek męski”)[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ J. Lipińska, M. Marciniak: Mitologia starożytnego Egiptu. Warszawa; WAiF, 1986, s. 199.
- ↑ Andrzej M. Kempiński: Słownik mitologii ludów indoeuropejskich. Poznań: KW SAWW, 1993, s. 137. ISBN 83-85066-91-8.