Feliks Zawisza – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() |
Feliks Zawisza (ur. 1902 w Wierzbicy, zm. 12 czerwca 1983 w Wierzbicy) – plutonowy piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jako nastolatek wstąpił do Legionów Polskich. Był uczestnikiem wojny z bolszewikami. Między innymi w składzie Wileńskiego Pułku Strzelców walczył w bitwie warszawskiej w 1920 roku. Za bohaterską obronę Radzymina odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nr 4127)[1]. Zmarł 12 czerwca 1983 roku w Wierzbicy. Pochowany na miejscowym cmentarzu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Łukomski Grzegorz, Polak Bogusław, Suchcitz Andrzej [red. naukowa Polak Bogusław], Kawalerowie Virtuti Militari, 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny z lat 1863-1864, 1914-1945, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 1997, ISBN 83-87424-08-0.