Fibra – Wikipedia, wolna encyklopedia
Fibra – rodzaj sztucznej skóry, która jest otrzymywana przez sprasowanie papieru bawełnianego bądź celulozy nasyconego chlorkiem cynku.
Podział fibry:
- warstwowa,
- niewarstwową.
Cechy charakterystyczne fibry:
- dobre własności mechaniczne,
- wysoka odporność na ścieranie,
- odporność na działanie tłuszczów oraz zimnej wody,
- daje się obrabiać mechanicznie oraz plastycznie.
Zastosowanie fibry:
- na okładziny hamulcowe,
- niektóre części maszyn,
- jako materiał izolacyjny w elektrotechnice,
- do wyrobu galanterii.
Zobacz też: