Filip Nereusz Raczyński – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Nałęcz | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | Wirydiana Bnińska |
Żona | Michalina Raczyńska |
Dzieci | |
Odznaczenia | |
![]() |
Filip Nereusz Raczyński herbu Nałęcz (ur. 1747, zm. 1804 w Rogalinie[1]) – generał major wojsk koronnych, starosta mieściski (1764).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w 1747 w rodzinie Leona Raczyńskiego herbu Nałęcz (1698–1755) i Wirydianny Bnińskiej herbu Łodzia (1718–1797)[1].
W młodości wiele podróżował. Zajmował się różnymi dziedzinami wiedzy. Opanował kilka języków. W wojsku nie służył.
Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa poznańskiego[2].
Poseł na sejm 1768 roku z powiatu poznańskiego[3]. Jako poseł kościański na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 przystąpił do konfederacji Adama Ponińskiego[4].
W 1776 kupił szefostwo regimentu dragonów fundacji Raczyńskich, który w 1779 został spieszony i przemianowany na 9 regiment pieszy, i uzyskał patent generała. W 1782 był posłem województwa poznańskiego poznańskim ponownie został posłem poznańskim[5]. Poseł województwa poznańskiego na Sejm Czteroletni w 1790 roku[6]. W 1792 razem z częścią regimentu uczestniczył w wojnie przeciwko Rosji. Po zwycięstwie targowiczan nadal szefował regimentowi. Był konsyliarzem konfederacji targowickiej z województwa poznańskiego[7]. Szefostwo utracił w 1794 i osiedlił się w Głogowie. Gospodarował potem na swoich dobrach w Wielkopolsce. Zmarł w Rogalinie.
W 1777 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[8].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty z Michaliną Raczyńską, córką Kazimierza Raczyńskiego. Był ojcem Edwarda i Atanazego[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Marek Jerzy Minakowski: Filip Nereusz Raczyński z Małyszyna h. Nałęcz. [w:] Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-04-15. [dostęp 2017-04-15]. (pol.).
- ↑ Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 36.
- ↑ Wiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s]
- ↑ Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 545-562.
- ↑ Dyaryusz seymu wolnego ordynaryinego warszawskiego szescio=niedzielnego Roru[!] Panskiego MDCCLXXXII, [b.n.s].
- ↑ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 315
- ↑ Leon Wegner, Konfederacja województw wielkopolskich z roku 1792, Poznań 1863, s. 152-153.
- ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 184.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk P. Kosk – Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0