Francesco Maria Banditi – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał prezbiter | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Arcybiskup Benewentu | |
Okres sprawowania | 1775–1796 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 14 sierpnia 1729 |
Nominacja biskupia | 30 marca 1772 |
Sakra biskupia | 5 kwietnia 1772 |
Kreacja kardynalska | 17 lipca 1775 |
Kościół tytularny |
Data konsekracji | 5 kwietnia 1772 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Francesco Maria Banditi (ur. 8 września 1706 w Rimini, zm. 27 stycznia 1796 w Benewencie) − włoski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Benewentu, teatyn.
Pochodził z arystokratycznego rodu. W 1722 wstąpił do zakonu teatynów. Święcenia kapłańskie przyjął 14 sierpnia 1729 we Florencji. W latach 1768–1771 był prepozytem generalnym (generałem) zakonu teatynów. 30 marca 1772 został wybrany biskupem Corneto-Montefiascone. Sakrę przyjął 5 kwietnia 1772 w Rzymie z rąk kardynała Lazzaro Opizio Pallaviciniego. 29 maja 1775 objął stolicę metropolitalną Benewentu, na której pozostał już do śmierci (jednocześnie do grudnia 1775 zarządzał diecezją Corneto-Montefiascone jako administrator apostolski). 17 lipca 1775 Pius VI kreował go kardynałem in pectore. Nominacja została ogłoszona 13 listopada 1775.