Fulko I Rudy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Hrabia Andegawenii | |
Okres | |
---|---|
Poprzednik | brak |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | ok. 870 |
Data śmierci | po 13 sierpnia 940 |
Ojciec | |
Matka | |
Żona | |
Dzieci |
Fulko I Rudy (ur. ok. 870, zm. po 13 sierpnia 941) – syn wicehrabiego Ingelgera i Adelais, pierwszy hrabia Andegawenii w latach 898-941.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy pojawia się w jako świadek dokumentu hrabiego Paryża Odona w kwietniu 886 r. Pierwszy dokument w którym Fulko występuje jako hrabia pochodzi z 29 września 898 r. Powiększył swoje posiadłości o wicehrabstwo Angers, które w 930 r. zostało podniesione do godności hrabstwa. Podczas swoich rządów prowadził stale wojny z Normanami i Bretanią. W 907 r. opanował hrabstwo Nantes, skąd jednak został wyparty przez Bretończyków w 919 r. Zmarł ok. 941 r.
Poślubił Roscillę de Loches, córkę Garniera. Miał z nią co najmniej dwóch synów:
- Fulko II Dobry (920 - 11 listopada 958), hrabia Andegawenii
- Gwidon (zm. 966/985), biskup Soissons
Niektóre źródła wspominają o tym, że miał jeszcze syna Ingelgera (zginął ok. 927 w bitwie z Normanami) oraz córki Adelę i Roscillę