Góry Barguzińskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Góry Barguzińskie (ros.: Баргузинский хребет, Barguzinskij chriebiet) – pasmo górskie w azjatyckiej części Rosji, rozciągające się wzdłuż północno-wschodniego brzegu Bajkału na długości ok. 280 km. Najwyższy szczyt osiąga 2840 m n.p.m. Pasmo zbudowane ze skał krystalicznych wieku późnoproterozoicznego, rozczłonkowane głębokimi dolinami. Występują ostre formy skalne. Zbocza zachodnie porośnięte tajgą sosnowo-modrzewiową i świerkowo-sosnową (tzw. cedr syberyjski czyli sosna syberyjska), zbocza wschodnie porośnięte tajgą modrzewiową. W wyższych partiach dominuje tundra górska. Występują źródła mineralne. W zachodniej części znajduje się Rezerwat Barguziński[1], a we wschodniej Rezerwat przyrody „Dżerginskij”[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Баргузинский хребет. Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2011-10-23]. (ros.).
- ↑ Государственный природный заповедник [online], jerginsky.ru [dostęp 2022-01-01] (ros.).