Gahnit – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kryształy gahnitu | |
Właściwości chemiczne i fizyczne | |
Skład chemiczny | Zn2+Al2O4 |
---|---|
Twardość w skali Mohsa | 7,5–8,0 |
Łupliwość | niewyraźna |
Pokrój kryształu | ośmiościan |
Układ krystalograficzny | regularny |
Gęstość minerału | 4,38-4,62 g/cm³ |
Właściwości optyczne | |
Barwa | ciemnozielona,niebieskozielona, niebieska do indygo, zielona do brązowej |
Rysa | szara |
Połysk | szklisty |
Współczynnik załamania | 1,780-1,805 |
Gahnit, spinel cynkowy – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek cynku i glinu o wzorze chemicznym ZnAl2O4. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Johana Gottlieba Gahna (1745–1818).
Po raz pierwszy wyodrębniony i opisany w 1807 r. z kopalni Falun w Szwecji.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Gahnite-Spinel-3d33c.jpg/310px-Gahnite-Spinel-3d33c.jpg)
Występuje w skałach magmowych i metamorficznych – w granitowych pegmatytach, w kontaktowo zmetamorfizowanych wapieniach i w metasomatycznych żyłach i złożach rud[1].
Miejsca występowania:
- Na świecie: Broken Hill w Australii, Falun w Szwecji, Charlemont, Spruce Pine, White Picacho, Topsham i Franklin w Stanach Zjednoczonych, Otov, Maršíkov w Czechach, Bodenmais w Niemczech.
- W Polsce: sporadycznie spotykany w łupkach łyszczykowych pasma Starej Kamienicy na Pogórzu Izerskim[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Maria Borkowska, Kazimierz Smulikowski: Minerały skałotwórcze, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1973, s. 53-55
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maria Borkowska, Kazimierz Smulikowski: Minerały skałotwórcze, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1973
Encyklopedie internetowe (gatunek mineralny):
Identyfikatory zewnętrzne: