Geometria strachu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Geometria strachu (ang. Geometry of Fear) – tendencja w rzeźbie brytyjskiej lat 50. XX wieku, termin ukuty przez Herberta Reada w 1952 w odniesieniu do ekspozycji prac pokazywanych na Biennale w Wenecji w tym roku. Wyrażał lęki pozostałe po drugiej wojnie światowej, a także te późniejsze, związane z zimną wojną.
Przedstawiciele
[edytuj | edytuj kod]- Bernard Meadows
- Eduardo Paolozzi
- Geoffrey Clarke
- Kenneth Armitage
- Lynn Chadwick
- Reg Buttler
- William Turnbull
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marcin Giżycki, Koniec i co dalej?, ISBN 83-88560-47-6.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Tate Glossary. tate.org.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-22)]. (ang.)
- Artykuł na stronie Southbank Centre (ang.)