Giovanni Malabranca – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał diakon | |
Kraj działania | |
---|---|
Miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | 1192 |
Legat papieski w Polsce | |
Okres sprawowania | 1189 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Kreacja kardynalska | 12 marca 1188 |
Kościół tytularny | San Teodoro |
Giovanni Malabranca[1], forma spolszczona Jan Malabranca[a] (ur. w Rzymie, zm. w 1192 tamże) – włoski kardynał wywodzący się z rodziny rzymskich bankierów. Nominację kardynalską z tytułem diakona San Teodoro otrzymał od papieża Klemensa III na konsystorzu 12 marca 1188[1].
Sygnował bulle papieskie wydane między 12 kwietnia 1188 a 4 października 1192. W 1189 był legatem papieskim w Polsce[8], z zadaniem umacniania kościelnej dyscypliny. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1191[1].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c The Cardinals of the Holy Roman Church. Malabranca, Giovanni. webdept.fiu.edu. [dostęp 2018-10-10]. (ang.).
- ↑ Jerzy Kłoczowski: Kościół w Polsce. T. 1, Średniowiecze. Kraków: Znak, 1968, s. 333.
- ↑ Krzysztof Rafał Prokop: Poczet biskupów krakowskich. Kraków: Wydawnictwo Archidiecezji Krakowskiej, 1999, s. 48. ISBN 83-8796-038-1.
- ↑ Wojciech Góralski: Wprowadzenie do historii ustawodawstwa synodalnego w Polsce. Lublin: Norbertinum, 1991, s. 17. ISBN 83-8513-117-5.
- ↑ Jerzy Wyrozumski: Dzieje Polski piastowskiej (VIII w. – 1370). Fogra, 1999, s. 20. ISBN 83-8571-935-0.
- ↑ Krzysztof Skwierczyński: Recepcja idei gregoriańskich w Polsce do początku XIII wieku. Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005, s. 364. ISBN 83-8571-935-0.
- ↑ Marian Banaszak: Historia Kościoła katolickiego. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego, 2009, s. 100. ISBN 978-83-7072-535-8.
- ↑ a b Wojciech Baran-Kozłowski: Arcybiskup gnieźnieński Henryk Kietlicz. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2005, s. 61. ISBN 83-7177-395-1.