Greg Hancock – Wikipedia, wolna encyklopedia
Greg Hancock (2010) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Gregory Alan Hancock | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 czerwca 1970 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Greg Hancock, właśc. Gregory Alan Hancock (ur. 3 czerwca 1970 w Whittier[1]) – amerykański żużlowiec.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]Czterokrotnie zostawał indywidualnym mistrzem świata (1997, 2011, 2014 i 2016) oraz trzykrotnie drużynowym (1992, 1993, 1998). Jest rekordzistą pod względem liczby występów, a także miejsc na podium oraz występów w finale w turniejach cyklu Grand Prix[2]. Zdobył również najwięcej punktów w historii cyklu – 2655[3]. Zwyciężając w Grand Prix 2016 został najstarszym IMŚ w historii dyscypliny. W dniu wywalczenia tytułu miał 46 lat i 141 dni.
Na podium indywidualnych mistrzostw świata stawał dziesięciokrotnie: w 1996 zdobył brązowy medal, w 1997 został mistrzem, w 2004 i 2012 ponownie był trzeci, a w 2006 i 2015 zdobył srebrny medal. W 2011 i 2014 znów został mistrzem świata. W 2016 roku ponownie zdobył złoty medal, jednocześnie został najstarszym mistrzem świata w historii dyscypliny. Od 1994 wielokrotnie sięgał po tytuł indywidualnego mistrza USA (ostatnio w 2006). W latach 1995, 1997, 2001 i 2002 uznawano go najlepszym zawodnikiem szwedzkiej ligi żużlowej, w 1997 uznano go także najlepszym żużlowcem ligi brytyjskiej.
Najwyższą w karierze średnią biegową w Ekstralidze zanotował w sezonie 2008. Wyniosła ona 2,505 pkt/wyścig, natomiast biorąc pod uwagę tylko sezon zasadniczy (bez fazy play-off) była ona równa 2,571[4]. W sezonie 2011 po raz pierwszy w karierze wywalczył mistrzostwo Polski z Falubazem Zielona Góra. Rok później dokonał tego samego w barwach Unii Tarnów. W sezonie 2013 wystartował w ekstraligowym klubie żużlowym Polonia Bydgoszcz. Na przestrzeni całej kariery był zawodnikiem aż jedenastu klubów startujących w lidze polskiej.
Po raz ostatni w polskiej lidze ujrzeć go było można w 2-ligowej Stali Rzeszów[5]. W roku 2019 nie startował z powodów rodzinnych. W sezonie 2020 miał podpisany kontrakt „warszawski” z ekstraligowym PGG ROW Rybnik. Nie wystartował w żadnym meczu z powodu zakończenia kariery[6].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W trakcie kariery mieszkał w Szwecji. Z żoną Jenny ma trzech synów: Wilbura, Billa i Karla[1].
Przynależność klubowa
[edytuj | edytuj kod]Wielka Brytania
- Cradley Heath Heathens (1989–1996)
- Coventry Bees (1997–2001)
- Oxford Cheetahs (2003–2005)
- Reading Racers (2006–2007)
- Poole Pirates (2013)
Polska
- Unia Leszno (1992–1994)
- Start Gniezno (1996–1997)
- WTS Wrocław (1998–2004)
- Wybrzeże Gdańsk (2005)
- Włókniarz Częstochowa (2006–2009)
- ZKŻ Zielona Góra (2010–2011)
- Unia Tarnów (2012)
- Polonia Bydgoszcz (2013)
- Unia Tarnów (2014)
- Stal Rzeszów (2015)
- KS Toruń (2016–2017)
- Stal Rzeszów (2018)
- ROW Rybnik (2020)
Szwecja
- Getingarna Sztokholm (1992–1994)
- Rospiggarna Hallstavik (1995–2009)
- Piraterna Motala (2010–2017)
Dania
- Fjelsted Speedway Klub (1996)
- Outrup Speedway Club (2008)
- Esbjerg Motorsport (2010)
- Slangerup Speedway Klub (2012–2013)
Rosja
- Mega-Łada Togliatti (2007)
Czechy
- PDK Grepl Mšeno (2009)
- PDK Grepl Mšeno (2011)
Starty w Grand Prix (indywidualnych mistrzostwach świata na żużlu)
[edytuj | edytuj kod]Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix
[edytuj | edytuj kod]Miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]- 1989 –
Bradford – 4. miejsce – 2 pkt → wyniki
- 1991 –
Vojens – 3. miejsce – 6 pkt → wyniki
- 1992 –
Kumla – 1. miejsce – 11 pkt → wyniki
- 1993 –
Coventry – 1. miejsce – 9 pkt → wyniki
- 1994 –
Brokstedt – 5. miejsce – 5 pkt → wyniki
- 1995 –
Bydgoszcz – 3. miejsce – 8+3 pkt → wyniki
- 1998 –
Vojens – 1. miejsce – 12 pkt → wyniki
- 1999 –
Pardubice – 3. miejsce – 6 pkt → wyniki
- 2000 –
Coventry – 3. miejsce – 16 pkt → wyniki
- 2001 – Zawody finałowe odbywały się w
Polsce – 5. miejsce → wyniki
- 2002 – Zawody finałowe odbywały się w
Wielkiej Brytanii – 6. miejsce → wyniki
- 2006 – Zawody finałowe odbywały się w
Wielkiej Brytanii – 6. miejsce → wyniki
- 2013 – Zawody finałowe odbywały się w
Czechach – 5. miejsce → wyniki
- 2011 –
Zielona Góra – 1. miejsce
- 2012 –
Tauron Azoty Tarnów – 1. miejsce
Drużynowe mistrzostwa Polski - sezon zasadniczy najwyższej klasy rozgrywkowej[7]
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Klub | Miejsce | Liga | Średnia/bg | Średnia/mc | Pkt | Bonusy | Razem | Komplety | Biegi | Mecze |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1993 | Unia Leszno | 7 | I Liga | 2,303 | 12,333 | 74 (46) | 2 | 76 (48) | 0 | 33 | 6 |
1994 | Unia Leszno | 9 | I Liga | 2,164 (9) | 10,273 (11) | 113 (29) | 6 | 119 (32) | 0 | 55 | 11 |
1996 | Start Gniezno | 7 | I Liga | 2,378 | 12,286 | 86 (41) | 2 | 88 (44) | 0 | 37 | 7 |
1997 | Start Gniezno | 8 | I Liga | 2,333 | 11,625 | 93 (32) | 5 | 98 (34) | 1 | 42 | 8 |
1999 | Atlas Wrocław | ![]() | I Liga | 2,277 (7) | 11,111 (7) | 100 (32) | 7 | 107 (37) | 1 – (1pł.) | 47 | 9 |
2000 | Atlas Wrocław | 5 | Ekstraliga | 2,105 (9) | 9,909 (9) | 109 (19) | 11 | 120 (18) | 1 | 57 | 11 |
2001 | Atlas Wrocław | ![]() | Ekstraliga | 2,085 (13) | 9,167 (15) | 110 (19) | 13 | 123 (18) | 0 | 59 | 12 |
2002 | Atlas Wrocław | ![]() | Ekstraliga | 2,354 (5) | 10,923 (5) | 142 (7) | 11 | 153 (6) | 2 – (1 pł.) | 65 | 13 |
2003 | Atlas Wrocław | 4 | Ekstraliga | 2,203 (9) | 8,923 (16) | 116 (15) | 14 | 130 (15) | 1 – (1 pł.) | 59 | 13 |
2004 | Atlas Wrocław | ![]() | Ekstraliga | 2,283 (9) | 11,000 (11) | 110 (17) | 11 | 121 (16) | 0 | 53 | 10 |
2005 | Lotos Gdańsk | 7 | Ekstraliga | 1,980 (14) | 10,444 (12) | 94 (24) | 5 | 99 (25) | 0 | 50 | 9 |
2006 | Złomrex Włókniarz Częstochowa | ![]() | Ekstraliga | 2,516 (2) | 12,250 (4) | 147 (6) | 9 | 156 (6) | 2 – (1 pł.) | 62 | 12 |
2007 | CKM Złomrex Włókniarz Częstochowa | 5 | Ekstraliga | 2,197 (9) | 10,714 (11) | 150 (6) | 6 | 156 (7) | 1 – (1 pł.) | 71 | 14 |
2008 | CKM Złomrex Włókniarz Częstochowa | 4 | Ekstraliga | 2,571 (3) | 12,846 (3) | 167 (4) | 13 | 180 (3) | 4 – (4 pł.) | 70 | 13 |
2009 | CKM Cognor Włókniarz Częstochowa | ![]() | Ekstraliga | 2,429 (3) | 11,750 (4) | 141 (7) | 12 | 153 (9) | 3 – (2 pł.) | 63 | 12 |
2010 | Falubaz Zielona Góra | ![]() | Ekstraliga | 2,043 (10) | 9,214 (11) | 129 (10) | 14 | 143 (9) | 0 | 70 | 14 |
2011 | Stelmet Falubaz Zielona Góra | ![]() | Ekstraliga | 2,164 (9) | 10,429 (9) | 146 (8) | 12 | 158 (8) | 2 – (2 pł.) | 73 | 14 |
2012 | Azoty Tauron Tarnów | ![]() | Ekstraliga | 2,326 (3) | 11,235 (5) | 191 (6) | 9 | 200 (7) | 0 | 86 | 17 |
2013 | Składywęgla.pl Polonia Bydgoszcz | 9 | Ekstraliga | 2,000 (18) | 9,231 (19) | 120 (30) | 10 | 130 (32) | 0 | 65 | 13 |
2014 | Grupa Azoty Unia Tarnów | ![]() | Ekstraliga | 2,359 (2) | 9,923 (8) | 129 (5) | 22 | 151 (3) | 1 – (1 pł.) | 64 | 13 |
2015 | PGE Stal Rzeszów | 7 | Ekstraliga | 2,373 (3) | 12,357 (2) | 173 (5) | 5 | 178 (5) | 3 – (1 pł.) | 75 | 14 |
2016 | Get Well Toruń | ![]() | Ekstraliga | 2,196 (5) | 10,556 (8) | 190 (6) | 12 | 202 (6) | 2 – (1 pł.) | 92 | 18 |
2017 | Get Well Toruń | 7 | Ekstraliga | 2,240 (2) | 10,600 (3) | 106 (26) | 6 | 112 (28) | 1 | 50 | 10 |
W nawiasie miejsce w danej kategorii (śr/m oraz śr/b - przy założeniu, że zawodnik odjechał minimum 50% spotkań w danym sezonie)
Podsumowanie:
Sezony | Średnia/bg | Średnia/mc | Pkt | Bonusy | Razem | Komplety | Biegi | Mecze |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
23 | 2,256 | 10,830 | 2936 | 217 | 3153 | 25 – (16 pł.) | 1398 | 273 |
Inne ważniejsze turnieje
[edytuj | edytuj kod]Memoriał im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim
Turniej o Koronę Bolesława Chrobrego - Pierwszego Króla Polski w Gnieźnie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Greg Hancock - World Speedway Champion - SpeedwayBikes.Com [online], www.speedwaybikes.com [dostęp 2022-02-12] .
- ↑ Lista rekordów Speedway Grand Prix - GuruStats - statystyki [online], GuruStats - rozbudowane statystyki żużlowe, 28 stycznia 2021 [dostęp 2022-02-12] .
- ↑ Wirtualna Polska Media , Żużel. Pękło kolejne 1000 punktów w cyklu Grand Prix. Dwukrotny brązowy medalista dziesiąty w historii - WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 7 sierpnia 2021 [dostęp 2022-03-18] (pol.).
- ↑ Zawodnik [online], PGE Ekstraliga [dostęp 2022-03-18] (pol.).
- ↑ Marcin, Hancock w Stali Rzeszów na 3 lata! [online], Super Nowości24, 13 listopada 2017 [dostęp 2022-02-12] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-04] (pol.).
- ↑ l, Oficjalnie: Greg Hancock kończy karierę! [online], www.speedwaynews.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2022-02-12] (pol.).
- ↑ http://www.speedwayw.pl
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Z kartek kalendarza: Greg Hancock
- Greg Hancock | Polish Speedway Database
- Greg Hancock – World Champion Speedway Rider – USA Speedway Motorcycle Racing (ang.)
- Greg Hancock | Speedway riders, history and results (ang.)