Grzegorz Ostasz – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Grzegorz Ostasz | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1964 |
Profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia XX w. | |
Alma Mater | Uniwersytet Jagielloński |
Doktorat | 1996 – historia |
Habilitacja | 2007 – historia |
Profesura | 2013 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Stanowisko | profesor |
Okres zatrudn. | 1993– |
Prorektor | |
Uczelnia | |
Okres spraw. | 2016–2024 |
Dziekan | |
Wydział | Wydział Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej |
Okres spraw. | 2008–2016 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Grzegorz Ostasz (ur. 15 marca 1964 w Oświęcimiu[1][2]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie historii politycznej i gospodarczej XX w., integracji europejskiej oraz biografistyki, prorektor Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza w kadencji 2016–2020 i 2020–2024[3].
Wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. ks. Stanisława Konarskiego (klasa o profilu matematyczno-fizycznym), a w 1987 studia na kierunku historia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracę magisterską napisał na seminarium prof. Mariana Zgórniaka[4]. Jako student był zaangażowany w działalność opozycyjną[5]. Od 1987 pracuje na Politechnice Rzeszowskiej; początkowo jako asystent stażysta, następnie asystent, adiunkt, profesor nadzwyczajny, a od 2014 na stanowisku profesora zwyczajnego. W 1988 odbył roczną służbę wojskową wraz ze Szkołą Podchorążych Rezerwy we wrocławskiej Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych.
Od 1993 jest zatrudniony na Wydziale Zarządzania. W styczniu 1996 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii (specjalność: najnowsza historia polityczna Polski) na podstawie dysertacji pt. Krakowska Okręgowa Delegatura Rządu na Kraj 1941–1945, obronionej w rzeszowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Promotorem rozprawy był dr hab. Andrzej Daszkiewicz[6]. Stopień naukowy doktora habilitowanego w dyscyplinie historia uzyskał w maju 2007 na podstawie monografii habilitacyjnej pt. Okręg Rzeszowski Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Model konspiracji, struktura, dzieje decyzją Rady Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[7]. Postanowieniem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 17 stycznia 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[8][9].
Dorobek naukowy
[edytuj | edytuj kod]Specjalizuje się w historii politycznej i gospodarczej XX w. (w tym historii zarządzania), integracji europejskiej oraz biografistyce. Jest autorytetem w zakresie polskiego podziemia politycznego, wojskowego i cywilnego (delegatury rządu) okresu drugiej wojny światowej oraz powojennych konspiracji niepodległościowych. W swoim dorobku naukowym ma ponad 500 publikacji, w tym kilkanaście o charakterze monograficznym. Publikował m.in. w takich czasopismach jak: „Kwartalnik Historyczny”[10], „Zeszyty Historyczne” (Paryż)[11], „Zeszyty Historyczne WiN-u”[12], „Modern Times”[13], „Sowiniec”[14], „Przegląd Organizacji”[15][16], „Filozofsko-eticzieskij Almanach” (Moskwa)[13]. Należy do kilku komitetów redakcyjnych oraz rad programowych specjalistycznych periodyków naukowych, w tym „Humanities and Social Sciences”[17], „Modern Management Review”[18], „Prace Historyczno-Archiwalne”[19], „Українська полоністика”[20]. Współpracuje z „Polskim Słownikiem Biograficznym” Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz Polskiego Towarzystwa Historii Gospodarczej. Przygotował przeszło 50 recenzji wydawniczych.
Uczestniczył w blisko stu konferencjach i sympozjach naukowych o zasięgu międzynarodowym oraz krajowym. Odbył wiele staży naukowych, w tym siedmiokrotnie w Londynie. Stypendysta m.in. Polish Resistance Foundation oraz Polonia Aid Foundation Trust. W ramach popularyzowania nauki brał udział – w charakterze eksperta – w licznych audycjach telewizyjnych i radiowych.
Wypromował 12 doktorów, recenzent w 12 przewodach doktorskich i 2 postępowaniach habilitacyjnych.
Pomysłodawca oraz przez 10 lat (2008–2018) kierownik Centrum Studiów Podyplomowych przy Wydziale Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej.
Wybrane publikacje zwarte
[edytuj | edytuj kod]- Obwód ZWZ-AK Rzeszów. Konspiracja wojskowa i „Burza” (1992) ISSN 0209-2697.
- Krakowska Okręgowa Delegatura Rządu na Kraj 1941–1945 (1996) ISBN 83-86705-58-2.
- Podokręg AK Rzeszów. Plan zbrojnego ujawnienia w świetle dokumentów (sierpień–wrzesień 1944 roku) (1999, wraz z Andrzejem Zagórskim) ISBN 83-7199-103-7.
- Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość”. Okręg Rzeszów (2000) ISBN 83-87799-32-7.
- Z dziejów „Rozbratla” – Obwodu AK Rzeszów (2003) ISBN 83-89473-06-2.
- Krakowski Okręg Armii Krajowej w dokumentach. t. 3. Akcja „Burza” w Inspektoracie AK Rzeszów (2003, wraz z Andrzejem Zagórskim) ISBN 978-83-918836-1-7.
- Okręg Rzeszowski Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Model konspiracji, struktura, dzieje (2006) ISBN 83-7199-403-6.
- Pułkownik Kazimierz Iranek-Osmecki. Emisariusz, cichociemny, oficer Komendy Głównej AK (2007, wraz z Jerzym Majką) ISBN 978-83-89183-25-5.
- Podziemna Armia. Podokręg AK Rzeszów (2010) ISBN 978-83-89183-57-6.
- Bohaterowie i duma. 100-lecie Związku Strzeleckiego w Rzeszowie, red. G. Ostasz, J. Magdoń, W. Paruch (2014) ISBN 978-83-7199-946-8.
- Civil Structures of the Polish Underground State in Krakow, [w:] The Fighting City 1939–1945 (2015) ISBN 978-83-7577-220-3.
- Od projektu do legendy. Centralny Okręg Przemysłowy po osiemdziesięciu latach (1937–2017), red. P. Grata, G. Ostasz, B. Pasterski (2018) ISBN 978-83-7996-645-5.
- O solidarności wielką i małą literą pisanej, red. M. Krzysztofiński, G. Ostasz, J. Stecko (2019) ISBN 978-83-7934-333-1.
- Historia AK-WiN w zeznaniach Adama Lazarowicza „Klamry” (2021, wraz z Józefem Forystkiem) ISBN 978-83-7934-420-8.
Pełnione funkcje
[edytuj | edytuj kod]W latach 1999–2005 przez dwie kadencje był prodziekanem ds. nauczania na Wydziale Zarządzania i Marketingu Politechniki Rzeszowskiej[21]. Od 1999 należy do składu Senatu tej uczelni. Kierował pracami, które w 2005 przyniosły Wydziałowi Zarządzania certyfikat jakości ISO 9001:2001 w zakresie usług edukacyjnych. W kadencjach 2008–2012 i 2012–2016 był dziekanem Wydziału Zarządzania[21]. W kadencji 2016–2020 pełnił funkcję prorektora ds. współpracy międzynarodowej Politechniki Rzeszowskiej[22]. Obecnie (w kadencji 2020–2024) pełni funkcję prorektora ds. studenckich Politechniki Rzeszowskiej[23]. Od 2004 jest kierownikiem Katedry Nauk Humanistycznych i Społecznych[24][25] (wcześniej Zakładu Nauk Humanistycznych). Od 2019 przewodniczący Konwentu Profesorów na Wydziale Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej[26].
Odznaczenia i medale
[edytuj | edytuj kod]Otrzymał 16 indywidualnych nagród Rektora Politechniki Rzeszowskiej. W 2007 został odznaczony medalem „Zasłużonym dla Politechniki Rzeszowskiej”, w 2009 Brązowym Krzyżem Zasługi, w 2014 Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w 2017 Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 2019 Medalem Złotym za Długoletnią Służbę[27][28][29]. Posiada również m.in.: Krzyż Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, Odznaczenie Pamiątkowe za Zasługi dla „Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej”, Medal „Zasłużony dla Podhalańczyków”. W 2017 wyróżniony Tytułem Honorowego Podhalańczyka 21 Brygady Strzelców Podhalańskich[30]. W 2018 otrzymał awans do stopnia kapitana rezerwy Wojska Polskiego[31].
Pasje
[edytuj | edytuj kod]Lubi podróżować. Jego hobby to książki i filmy. Interesuje się muzyką rockową, piłką nożną oraz wojskowością[22].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ R.S. 2013 ↓.
- ↑ Gieroń 2021 ↓, s. 37.
- ↑ Prof. dr hab. Grzegorz Ostasz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-01-12] .
- ↑ Gieroń 2021 ↓, s. 40.
- ↑ M.J. Stręk, Solidarność trwa. Świadectwo sprzeciwu i oporu 1981–1989, Rzeszów 2005, s. 108–109.
- ↑ Krakowska Okręgowa Delegatura Rządu na Kraj 1940-1945 w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2023-02-10].
- ↑ Profesor Grzegorz Ostasz, „Gazeta Politechniki” 2013, nr 5, s. 6–7.
- ↑ Strona internetowa Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – artykuł z dnia 14 marca 2013 opisujący wręczenie nominacji profesorskich [dostęp 2021-02-05
- ↑ „Gazeta Politechniki” 2013, nr 4, s. 5, 7.
- ↑ Indeks do Bibliografii zawartości czasopisma „Kwartalnik Historyczny” za lata 1887–2004, Warszawa 2008 s. 109.
- ↑ Zaszyty Historyczne – Zeszyt sto trzydziesty szósty, Paryż 2001, s. 109.
- ↑ Bibliografia zawartości „Zeszytów Historycznych WiN–u”
- ↑ a b Publikacje prof. dr. hab. Grzegorza Ostasza.
- ↑ Zespół redakcyjny czasopisma „Sowiniec”.
- ↑ Wstępna koncepcja wytycznych zarządzania logistycznego przez jakość „Przegląd organizacji” 2013 nr 10 (885) s. 35–40.
- ↑ Strona czasopisma Przegląd Organizacji z artykułem pt. „Wstępna koncepcja wytycznych zarządzania logistycznego przez jakość”.
- ↑ Zespół redakcyjny czasopisma „Humanities and Social Sciences”.
- ↑ Rada naukowa czasopisma „Modern Management Review”.
- ↑ PRACE HISTORYCZNO-ARCHIWALNE TOM XXXII, Rzeszów 2020, s.2.
- ↑ Zespół redakcyjny czasopisma „Ukraińska Polonistyka”.
- ↑ a b Poczet dziekanów Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej [dostęp 2020-12-20].
- ↑ a b Profesor Grzegorz OSTASZ – prorektor ds. współpracy międzynarodowej, „Gazeta Politechniki” 2016, nr 5, s. 6–7.
- ↑ Władze Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza [dostęp 2020-12-03]
- ↑ Prof. dr hab. Grzegorz Ostasz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-05-20] .
- ↑ Pracownicy Katedry Nauk Humanistycznych i Społecznych Politechniki Rzeszowskiej.
- ↑ Konwent Profesorów Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej. wz.prz.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-02)].
- ↑ „Gazeta Politechniki” 2014, nr 11, s. 6;.
- ↑ „Gazeta Politechniki” 2017, nr 10-11, s. 5;.
- ↑ „Gazeta Politechniki” 2019, nr 12, 2019, s. 10.
- ↑ 21 Brygada Strzelców Podhalańskich – wykaz honorowych Podhalańczyków [dostęp 2020-11-29].
- ↑ Aktualności Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej – Prorektor Grzegorz Ostasz mianowany kapitanem Wojska Polskiego [dostęp 2020-11-15].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Prof. dr hab. Grzegorz Ostasz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2016-09-01] ..
- Katalog Biblioteki Narodowej [dostęp 2016-09-01].
- prof. dr hab. Grzegorz Ostasz, Politechnika Rzeszowska [dostęp 2023-02-09] .
- R.S., Nominacja profesorska dla Grzegorza Ostasza [online], galicjusz.pl, 27 marca 2013 [zarchiwizowane z adresu 2017-01-10] . [dostęp 2016-09-01].
- Aneta Gieroń , Rzeszowski etos inteligenta, „VIP Biznes i Styl”, 71, 2021, s. 36–41 .