Gustave Zédé (1893) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Klasa | |
---|---|
Typ | okręt unikatowy |
Historia | |
Stocznia | |
Wodowanie | 1 czerwca 1893 |
Zamówiony dla ![]() | |
Wycofanie ze służby | 1909 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Napęd | |
2 silniki elektryczne Sautter-Harlé 1 wał napedowy (720 KM) | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg | 220 Mm @ 5,5 węzła na powierzchni |
Uzbrojenie | |
3 torpedy | |
Wyrzutnie torpedowe | 1 wyrzutnia torpedowa 450 mm |
Załoga | 19 osób |
Gustave Zédé (Q2) – zbudowany z brązu francuski okręt podwodny z końca XIX wieku, jedna z pierwszych konstrukcji okrętów tej klasy, zaprojektowany przez Gastona Romazottiego, który wcześniej nadzorował proces budowy „Gymnôte”. Nazwany od nazwiska projektanta „Gymnôte” Gustave’a Zédé. Składająca się z 720 ogniw oryginalna bateria akumulatorowa jednostki eksplodowała podczas ładowania, została więc zastąpiona baterią składająca się z 360 ogniw, co zmniejszyło sprawność jednostki z zakładanych konstrukcyjnie 15 węzłów na powierzchni oraz 8 węzłów pod wodą, do odpowiednio 9,25 i 6,5 węzła. W 1890 roku okręt otrzymał nową baterię i zwiększoną nadbudówkę. Do czasu sprzedaży na złom w 1909 roku, okręt operował z Tulonu.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 76. ISBN 1-85109-563-2.