Gwint okrągły – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Gwint_okr%C4%85g%C5%82y.svg/300px-Gwint_okr%C4%85g%C5%82y.svg.png)
Gwint okrągły (gwint o zarysie kołowym) – ma zaokrąglony zarys, przez co charakteryzuje się dużą wytrzymałością zmęczeniową i statyczną. Jest stosowany w połączeniach spoczynkowych często rozłącznych oraz narażonych na zanieczyszczenia i korozję, m.in. w złączach wagonowych, hakach żurawi, przewodach pożarniczych, elektrotechnice[1]. Gwinty o zarysie kołowym określa norma PN-84/M02035 (w zakresie średnic od 8 do 200 mm).
Oznaczenia i wymiary[2]
[edytuj | edytuj kod]- Oznaczenie rodzaju gwintu – symbol i średnica znamionowa w milimetrach, np. Rd40.
- Średnica znamionowa
- Podziałka
- Głębokość nośna gwintu
- Wysokość gwintu
- Promień wierzchołków śruby
- Promień wierzchołków nakrętki
- Promień dna bruzdy
- Luz pomiędzy wierzchołkami a dnami bruzd
- Średnica podziałowa
- Średnica rdzenia śruby
- Średnica otworu nakrętki