HMS Warrior (1905) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Wodowanie | |
![]() | |
Wejście do służby | |
Wycofanie ze służby | |
Los okrętu | zatopiony w bitwie jutlandzkiej |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | 13 550 ton |
Długość | 154,0 m |
Szerokość | 22,4 m |
Zanurzenie | 7,6 m |
Napęd | |
kotły parowe, opalane węglem; 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania; moc: 23 000 KM | |
Prędkość | 23 węzłów |
Zasięg | 10,000 Mm przy prędkości 10 węzłów |
Uzbrojenie | |
6 dział kalibru 234 mm (w wieżach jednodziałowych na dziobie, rufie i burtach), 4 działa kalibru 190 mm (w 4 wieżach jednodziałowych na burtach), 24 działa kalibru 47 mm, 3 wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm | |
Załoga | 712 ludzi |
HMS Warrior – brytyjski krążownik pancerny, pierwsza jednostka typu Warrior. Był trzecim okrętem o tej nazwie w historii Royal Navy.
Zwodowany 25 listopada 1905 roku, wszedł do służby 12 grudnia 1906, w latach 1906–1913 pełnił służbę w Home Fleet, w 1913 przeniesiony do Pierwszej Eskadry Krążowników Floty Morza Śródziemnego. W sierpniu 1914 uczestniczy w polowaniu na niemieckie okręty na Morzu Śródziemnym SMS "Goeben" i SMS "Breslau". W grudniu 1914 przeniesiony do 2. Eskadry Krążowników Grand Fleet.
Zatopiony 1 czerwca 1916 roku w bitwie jutlandzkiej.
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]- pancerz:
- burtowy - 152 mm
- wieże artylerii głównej - 190 mm