Handel zagraniczny – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2011-04 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Handel zagraniczny – odpłatna wymiana towarów lub usług z partnerami mającymi siedzibę poza granicami państwa[1]. Stanowi pochodną międzynarodowego podziału pracy[2].
Handel zagraniczny w wąskim znaczeniu odnosi się jedynie do dóbr materialnych sprzedawanych za granicę lub kupowanych za granicą. W szerokim znaczeniu obejmuje obroty majątkowo-kredytowe oraz obroty bieżące, na które oprócz wymiany składają się zakup i sprzedaż za granicę usług, dóbr niematerialnych oraz zobowiązania wynikające z ruchu ludności poza granicę, utrzymywania placówek dyplomatycznych za granicą i inne.
Za szerokim ujęciem handlu zagranicznego przemawiają następujące argumenty:
- Daje to możliwość alternatywnych zastosowań posiadanych zasobów ekonomicznych kraju we wszystkich dziedzinach międzynarodowego podziału pracy.
- Dopiero po uwzględnieniu wszystkich elementów wymiany z zagranicą można dokładnie określić jej rolę w gospodarce państwa.
- Poszczególne elementy składowe całego obrotu gospodarczego są substytucyjne i komplementarne i są równorzędnymi źródłami wpływów dewizowych (dlatego powinny być rozpatrywane łącznie).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mały słownik stosunków międzynarodowych. Grażyna Michałowska (red.). Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1997, s. 48–49. ISBN 83-02-06016-X.
- ↑ handel zagraniczny, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-09-24] .
Kontrola autorytatywna (dyscyplina naukowa):