Harcerski klub turystyczny – Wikipedia, wolna encyklopedia
Harcerski klub turystyczny (HKT) – rodzaj specjalistycznej jednostki, działającej w Związku Harcerstwa Polskiego, realizującej program harcerski, wzbogacony turystyką i krajoznawstwem[1].
Jednostki
[edytuj | edytuj kod]Do jednostek tego typu należą m.in.:
- Harcerski Klub Turystyczny „Azymut” w Swarzędzu[2],
- Harcerski Klub Turystyczny „10,5 km” im. Jerzego Kukuczki w Pile,
- Harcerski Klub Turystyczny „Ósemka” w Namysłowie,
- Harcerski Klub Turystyczny „Kremenaros” w Nysie,
- Harcerski Klub Turystyczny w Sanoku,
- Harcerski Klub Turystyczny „Mobilek” w Mińsku Mazowieckim,
- Harcerski Klub Turystyki Pieszej „Sezam” im. Aleksandra Kamińskiego w Koszalinie,
- Harcerski Klub Turystyczny „Syndrom” w Głuchołazach.
- Harcerski Klub Turystyczny „Wihajster” w Gostyninie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zasad pracy specjalności w jednostkach harcerskich (załącznik do uchwały Głównej Kwatery ZHP nr 57/2011 z dnia 12 maja 2011 r.). [dostęp 2014-05-06]. (pol.).
- ↑ Harcerski Klub Turystyczny "Azymut" w Swarzędzu. [dostęp 2014-05-06]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Turystyka w ZHP. W: Olgierd Fietkiewicz (red.): Leksykon harcerstwa. Wyd. I. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 481-482. ISBN 83-203-1779-7.
- Zasad pracy specjalności w jednostkach harcerskich (załącznik do uchwały Głównej Kwatery ZHP nr 57/2011 z dnia 12 maja 2011 r.). [dostęp 2014-05-06]. (pol.).
- turystyka.zhp.pl - Harcerskie Drużyny Turystyczne. [dostęp 2014-05-06]. (pol.).