Hipochlorhydria – Wikipedia, wolna encyklopedia
Hipochlorhydria, niedokwaśność – stan, w którym pH soku żołądkowego mieści się w granicach 3,5-6,0 (prawidłowa wartość na czczo 1,3-2,5), a spadek po podaniu histaminy jest większy niż 1.
Hipochlorhydrię spotyka się w nowotworach żołądka i niedokrwistości złośliwej.
Do hipochlorhydrii może również prowadzić przewlekłe stosowanie inhibitorów pompy protonowej, przez co dochodzi do upośledzenia żołądkowej bariery przeciwbakteryjnej i zwiększonego ryzyka zapaleń płuc[1], zapaleń jelita grubego czy infekcji Clostridium difficile[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ RJ. Laheij, MC. Sturkenboom, RJ. Hassing, J. Dieleman i inni. Risk of community-acquired pneumonia and use of gastric acid-suppressive drugs.. „JAMA”. 292 (16), s. 1955-60, Oct 2004. DOI: 10.1001/jama.292.16.1955. PMID: 15507580.
- ↑ S. Dial, K. Alrasadi, C. Manoukian, A. Huang i inni. Risk of Clostridium difficile diarrhea among hospital inpatients prescribed proton pump inhibitors: cohort and case-control studies.. „CMAJ”. 171 (1), s. 33-8, Jul 2004. PMID: 15238493.