Hipotetyzm – Wikipedia, wolna encyklopedia
Hipotetyzm – sposób uzasadniania twierdzeń w naukach empirycznych
- Z hipotez wyprowadza się ich konsekwencje logiczne.
- Mając pewien zbiór konsekwencji bada się, czy nie ma w nim tautologii (ew. sprzeczności).
- Jeżeli twierdzenie wyprowadzone w ten sposób wnosi coś nowego do teorii, poddaje się je testowi empirycznemu (twierdzenie traktuje się jako przewidujące fakty doświadczalne).
Nazwy "hipotetyzm" używa się również dla oznaczenia hipotetycznego falsyfikacjonizmu i wyrafinowanego falsyfikacjonizmu.