Honor i Ojczyzna (czasopismo) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Częstotliwość | aperiodyk |
---|---|
Państwo | |
Adres | Warszawa |
Język | polski |
Pierwszy numer | |
Ostatni numer | |
ISSN |
Honor i Ojczyzna – pismo niezależne wydawane w Warszawie.
Nazwa pisma nawiązywała do dewizy Wojska Polskiego z czasów II RP – Honor i Ojczyzna. Pismo stanowiło kontynuację pisma „Reduta” wydawanego w latach 1982–1984. Podobnie jak „Reduta” czasopismo „Honor i Ojczyzna” było skierowane do żołnierzy Wojska Polskiego. Pismo ukazywało się (nieregularnie) w latach 1988-1992. Wsparcia finansowego pismu udzielała początkowo Konfederacja Polski Niepodległej a później Jerzy Giedroyc. Redaktorem pisma był płk Stanisław Dronicz. W piśmie publikowali także: ppłk Marian Rajski, Leszek Moczulski, ks. Stanisław Małkowski oraz (anonimowo) wojskowi różnych stopni i formacji.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grażyna Jaworska, hasło Stanisław Dronicz (w) Opozycja w PRL. Słownik biograficzny. 1956-89. Tom 3; s. 77-79.