Hopkie – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2021) | |
Strefa numeracyjna | 84 |
Kod pocztowy | 22-650[4] |
Tablice rejestracyjne | LTM |
SIMC | 0893699[5] |
Położenie na mapie gminy Łaszczów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego ![]() | |
![]() |
Hopkie – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Łaszczów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 203 mieszkańców[7]. W skład sołectwa Hopkie wchodzi także wieś Hopkie-Kolonia[8].
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Anny w Gródku[9].
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]Zdaniem Barbary Czopek autorki noty o wsi w „Nazwach Miejscowych Polski [..]”[10] nazwa miejscowości może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Hoppe lub ukraińskiej Hopko (hopka ‘dziecko’, hopkaty ‘skakać’).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy wieś wymieniana jako Hobke[10] w 1409 r. w składzie łacińskiej parafii w Gródku. Wieś należała wówczas do Wołczka z Gródka współfundatora kościoła w Gródku. W roku 1439 dziedzicem był Jana Wołczko. W 1445 i 1469 wieś należała do Mikołaja Wołczka z Gródka[11], zaś w 1564 do Russianów (Jan i Mikołaj Russianowie, byli dziedzicami w Gródku w roku 1540), w roku tym według spisów poborowych wieś posiadała 5 łanów kmiecych (to jest 84 ha) gruntów uprawnych.
W XIX stuleciu stanowiła własność hrabiów Fredrów – z rodu tego pochodził Aleksander Fredro. Według spisu z 1880 r. wieś liczyła 31 domów i 300 mieszkańców, w tym 111 katolików[12]. W końcu XIX w. we wsi istniała drewniana cerkiew po unicka.
Spis z 1921 r. pokazał tu 40 domów, zamieszkałych przez 269 osób, w tym 6 Żydów i 169 Ukraińców[13].
W okresie międzywojennym Hopkie administracyjnie podlegały do gminy Rachanie powiatu tomaszowskiego.
- Zobacz też:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 41442
- ↑ Wieś Hopkie w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-02] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 351 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-08-23].
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 4 sierpnia 2015(dts) (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Jednostki pomocnicze gminy Łaszczów. Urząd Gminy Łaszczów. [dostęp 2017-08-23].
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ a b Rymut ↓, s. 490 tom [T,] 3 E-I.
- ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 353.
- ↑ Hopkie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 120 .
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924 [dostęp 2017-08-23] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991. ISBN 83-85463-14-3.
- Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski: historia, pochodzenie, zmiany - praca zbiorowa pod redakcją Kazimierza Rymuta [T. 1-6 i 9]. Kraków: Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN. ISBN 83-85579-29-X.