Hylobiont – Wikipedia, wolna encyklopedia
Hylobiont, hilobiont – organizm, zwierzęcy lub roślinny, zdolny do życia wyłącznie w środowisku leśnym lub wymagający go do przejścia cyklu rozwojowego[1][2]. Należą tu zarówno zamieszkujące skraje lasów, przesieki i poręby hemiumbrofile, występujące w cienistej głębi lasu umbrofile, jak i gatunki przemieszczające się między stanowiskami leśnymi o różnym zacienieniu[3]. Termin odnosi się także do gatunków owadów wodnych, zasiedlających zacienione, śródleśne zbiorniki wodne[potrzebny przypis].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego. Tom I. A-J. Stanisław Dubisz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-12837-2.
- ↑ Wielki słownik wyrazów obcych PWN. Mirosław Bańko (red.). Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14455-6.
- ↑ E. Tretzel. Zur Ökologie der Spinnen (Araneae), Autökologie der Arten im Raum von Erlangen. „Sitzungsberichte der Physikalisch-Medizinischen Sozietät zu Erlangen”. 75, s. 36–131, 1952.