Ichtiotoksyna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ichtiotoksyna – biotoksyna o działaniu podobnym do działania jadu węży, znajdująca się w surowicy krwi węgorza europejskiego. U ssaków, w tym człowieka, wywołuje drżenie mięśni, hemolizę krwinek, porażenie ośrodka oddechowego i serca. Podgrzana do temperatury 58 °C traci toksyczne właściwości i ulega rozkładowi.
W szerszym znaczeniu termin ichtiotoksyna jest stosowany w odniesieniu do wszelkich toksyn wytwarzanych przez ryby.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wysok, B. Uradziński, J. Gomółka-Pawlicka, M. Toxins occurring in fish, crustacea and shellfish – a review. „Polish Journal of Food and Nutrition Sciences”. 1 (57), s. 5–10, 2007. (ang.).