Idolino – Wikipedia, wolna encyklopedia
Autor | nieznany |
---|---|
Data powstania | |
Medium | |
Wymiary | 150 cm |
Miejsce przechowywania | |
Lokalizacja |
Idolino – brązowa rzeźba rzymska przedstawiająca nagiego młodzieńca, znajdująca się obecnie w zbiorach Narodowego Muzeum Archeologicznego we Florencji.
Datowana na I wiek rzeźba utrzymana jest w stylu nawiązującym do twórczości Polikleta[1][2]. Wykonana z brązu, ma 150 cm wysokości[1]. Przedstawia nagiego, szczupłego młodzieńca[1][2]. Postać wyciąga do przodu prawą rękę, lewa natomiast opuszczona jest wzdłuż ciała[1]. Rzeźba jest typowym przykładem rzymskiej rzeźby użytkowej – w wyciągniętej dłoni chłopiec trzymał lampę, zapalaną podczas nocnych bankietów[1][2]. W lewej dłoni młodzieńca znajdowała się pierwotnie kiść winogron, którą jednak usunięto podczas prac renowacyjnych w XVII wieku[2]. Posąg ustawiony jest na cokole wykonanym w XVI wieku przez Girolamo Lombardo. Umieszczona na nim inskrypcja jest dziełem kardynała Pietro Bembo[2].
Rzeźba została odnaleziona w 1530 roku we włoskim Pesaro i podarowana księciu Franciszkowi Marii I della Rovere[1][2]. Jako rodowa własność trafiła na początku XVII wieku do Wiktorii della Rovere i po jej ślubie z Ferdynandem II Medyceuszem przewieziono ją do Florencji, gdzie została ustawiona w Galerii Uffizi. W 1897 roku przeniesiono ją do Narodowego Muzeum Archeologicznego[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 602. ISBN 1-884964-80-X.
- ↑ a b c d e f g Ilaria Taddei: Art Treasures of Florence: Museums, Churches, Refectories, Palaces and Itineraries. Firenze: Sillabe, 2000, s. 48. ISBN 88-8347-018-4.