Ignacy Mojżesz I Daoud – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał patriarcha | ||
| ||
Kraj działania | ||
---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 18 września 1930 | |
Data i miejsce śmierci | 7 kwietnia 2012 | |
Miejsce pochówku | ||
Prefekt Kongregacji Kościołów Wschodnich | ||
Okres sprawowania | 2000–2007 | |
Patriarcha Antiochii | ||
Okres sprawowania | 1998–2001 | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Prezbiterat | 17 października 1954 | |
Nominacja biskupia | 2 lipca 1977 | |
Sakra biskupia | 18 września 1977 | |
Wybór patriarchy | 13 października 1998 | |
Kreacja kardynalska | 21 lutego 2001 | |
Kościół tytularny | katolicki obrządku syryjskiego |
Data konsekracji | 18 września 1977 | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||
Współkonsekratorzy | |||||||||
| |||||||||
|
Ignacy Mojżesz I Daoud, właśc. Bazyli Mojżesz Daoud (ur. 18 września 1930 w Maskanie, zm. 7 kwietnia 2012 w Rzymie) – katolicki duchowny obrządku syryjskiego, patriarcha Antiochii, prefekt watykańskiej Kongregacji Kościołów Wschodnich, kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował w seminariach w Jerozolimie i Charfecie (Liban), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie obronił licencjat z prawa kanonicznego. Przyjął święcenia kapłańskie 17 października 1954. Pełnił m.in. funkcję sekretarza Patriarchatu Syryjskiego w Bejrucie oraz obrońcy węzła małżeńskiego przy trybunale patriarchalnym w Bejrucie. 2 lipca 1977 Syryjski Katolicki Synod Patriarchalny w Charfecie powołał go na biskupa Kairu rytu syryjskiego; 22 lipca 1977 uzyskał potwierdzenie tego wyboru przez Pawła VI, a 18 września t.r. odebrał sakrę biskupią z rąk Ignacego II Hayeka, patriarchy Antiochii rytu syryjskiego. W związku z sakrą biskupią przyjął imię Ignacego.
W lipcu 1994 został powołany przez Synod Patriarchalny na archiparchę Homs, Hama et Nabk rytu syryjskiego i kilka dni potem zatwierdzony przez Jana Pawła II; od października 1998 był patriarchą Antiochii. Z funkcji tej zrezygnował w styczniu 2001 po nominacji (w listopadzie 2000) na prefekta Kongregacji Kościołów Wschodnich. Zachował tytuł patriarchy ad personam, a w lutym 2001 został wyniesiony przez Jana Pawła II do godności kardynała-biskupa. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Azji wiosną 1998.
Po śmierci Jana Pawła II w kwietniu 2005 dalsze pełnienie przez patriarchę funkcji prefekta Kongregacji Kościołów Wschodnich uległo zawieszeniu, ale został ponownie mianowany przez kolejnego papieża Benedykta XVI. Odszedł z funkcji prefekta kongregacji w czerwcu 2007, w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. Zastąpił go na tym stanowisku abp Leonardo Sandri.
18 września 2010 roku w związku z ukończeniem 80. roku życia utracił prawo do udziału w konklawe.
Od 14 marca 2012 po udarze był hospitalizowany w poliklinice Gemelli, gdzie zmarł 7 kwietnia 2012.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Ignacy I Daoud [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-05-24] (ang.).