Illa Kowtun – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Illa Kowtun (2022) | ||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Illa Jurijowycz Kowtun | |||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 2003 | |||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
Illa Jurijowycz Kowtun (ukr. Ілля Юрійович Ковтун; ur. 10 sierpnia 2003 w Czerkasach[1]) – ukraiński gimnastyk sportowy, medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024 i uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020[1]. Brązowy medalista seniorskich mistrzostw świata i Europy z 2021 roku, oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Illa Kowtun rozpoczął karierę jako piętnastolatek, w 2018 roku biorąc udział w Mistrzostwach Europy. Ich gospodarzem było szkockie miasto, Glasgow. W zawodach drużynowych Ukraińcy zajęli wtedy piąte miejsce, natomiast Kowtun w zawodach indywidualnych w ćwiczeniach na poręczach symetrycznych zdobył złoty medal[2]. 2019 rok z kolei to drugie miejsce Ukrainy w zawodach drużynowych mistrzostw świata juniorów w węgierskim Győr[3] oraz brąz Kowtuna w zawodach indywidualnych w wieloboju[4]. W 2020 został drużynowym mistrzem Europy juniorów[5][6], indywidualnie zdobył między innymi złoto w wieloboju[7]. Znalazł się również w kadrze na LIO 2020[1]. W 2021 zaczął brać udział w turniejach seniorskich. W tym samym roku zdobył dwa brązowe medale w wieloboju (na mistrzostwach świata w japońskim Kitakiusiu[8] i mistrzostwach Europy w szwajcarskiej Bazylei[9]). W 2022 brał udział w Mistrzostwach Europy w Gimnastyce Sportowej rozgrywanych w ramach drugiej edycji Mistrzostw Europejskich w Monachium. Na tej imprezie uzyskał srebrny medal w ćwiczeniach na poręczach[10].
W 2024 roku wziął udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu, gdzie zdobył srebrny medal w ćwiczeniach na poręczach i zajmując 4. miejsce w ćwiczeniach wolnych[11].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order „Za zasługi” III klasy (2024)[12]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Illia Kovtun [online], www.olympedia.org [dostęp 2022-08-28] .
- ↑ 2018 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2022-08-28] (ang.).
- ↑ Oka wins all-around title as Japan dominate opening day of Artistic Gymnastics Junior World Championships [online], insidethegames.biz, 17 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-17] .
- ↑ GYMNASTICS: Russia and Japan shine in first World Junior Championships; di Cello wins gold on Vault [online], The Sports Examiner, 22 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-22] .
- ↑ Ukraine win junior team title at 2020 Artistic Gymnastics European Championships [online], www.insidethegames.biz, 9 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28] .
- ↑ Ukraine crowned junior European team Champions! [online], European Gymnastics [dostęp 2022-08-28] (ang.).
- ↑ Kovtun wins second European junior gold with all-around success in Turkey [online], www.insidethegames.biz, 11 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28] .
- ↑ 50th FIG AG World Championships Kitakyushu [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2022-08-28] .
- ↑ Melanie de Jesus dos Santos leads medallists on final day at 2021 European Artistic Gymnastics Championships: Results. olympics.com. [dostęp 2022-08-28]. (ang.).
- ↑ Artistic Gymnastics – Men’s Senior Parallel Bars Final Results. results.mun.mev.atos.net. [dostęp 2022-08-21]. (ang.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Chińczyk i Tajwańczyk musieli podzielić się jednym stopniem podium [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-08-15] (pol.).
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №516/2024 Про відзначення державними нагородами України спортсменів – учасників літніх Олімпійських ігор та їх тренерів [online], president.gov.ua, 23 sierpnia 2024 (ukr.).