Ireneusz Kiejda – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
|
Ireneusz Kiejda (ur. 30 stycznia 1964 w Rejowcu) – polski judoka, olimpijczyk, dwukrotny mistrz Polski.
Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego w Kielcach. Od 1977 roku występował w barwach Lechii Kielce. W 1985 roku sięgnął po pierwszy medal Mistrzostw Polski stając na trzecim stopniu podium. W kolejnym turnieju zajął drugie miejsce, a w zawodach w 1987 i 1988 roku zdobył złoty medal. W 1989 wywalczył brązowy krążek w kategorii 65 kg na zawodach w Opolu[1]. W 1987 roku wygrał także Międzynarodowy Turnieju Warszawski i otrzymał w nim nagrodę dla najlepszego polskiego zawodnika[2].
Jako zawodnik Wisły Kraków wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich 1988 w Seulu[3][4]. Wystartował w kategorii 60 kg, w której przegrał w pierwszej kolejce, odpadając tym samym z rywalizacji[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ireneusz Kiejda. judoinside.com. [dostęp 2011-04-06]. (ang.).
- ↑ Kiejda Ireneusz. olimpijski.pl. [dostęp 2010-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (28 maja 2011)]. (pol.).
- ↑ Lista Olimpijczyków. tswisla.pl. [dostęp 2010-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 sierpnia 2010)]. (pol.).
- ↑ Polska Reprezentacja Olimpijska - Seul 1988. olimpijski.pl. [dostęp 2010-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 października 2009)]. (pol.).
- ↑ Ireneusz Kiejda. sports-reference.com. [dostęp 2010-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 grudnia 2008)]. (ang.).