Język tracki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Język tracki – wymarły indoeuropejski język starożytnej Tracji, używany na rozległych obszarach Bałkanów, a także w północno-zachodniej Azji Mniejszej oraz (łącznie z bardzo blisko spokrewnionym językiem dackim) na terenach dzisiejszych wschodnich Węgier, Słowacji i środkowo-zachodniej Ukrainy. Bardzo słabo poświadczony, znany jedynie z kilku inskrypcji znalezionych na terenie dzisiejszej Bułgarii oraz z zawierających trackie słowa tekstów greckich i łacińskich.
Kontrola autorytatywna (język starożytny):