Języki woltyjskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Języki woltyjskie albo gur – podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki woltyjskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.
Grupa woltyjska obejmuje 79 języków używanych w Afryce Zachodniej na południu Mali, w Burkina Faso oraz na północy Beninu, Togo, Ghany, Nigerii i Wybrzeża Kości Słoniowej.
Języki tej grupy odznaczają się konstrukcjami seryjnymi czasowników oraz klasami imiennymi.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Piłaszewicz, Eugeniusz Rzewuski, Wstęp do afrykanistyki, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2004, s. 40, ISBN 83-235-0061-4, OCLC 749258177 .