Jacek Dehnel – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1980 |
---|---|
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() | |
Nagrody | |
Nagroda Fundacji Kościelskich (2005) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Piotr_Tarczy%C5%84ski_i_Jacek_Dehnel%2C_Ma%C5%82gorzata_Kolankowska.jpg/240px-Piotr_Tarczy%C5%84ski_i_Jacek_Dehnel%2C_Ma%C5%82gorzata_Kolankowska.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Agnieszka_Holland%2C_Jacek_Dehnel%2C_Joanna_Scheuring-Wielgus%2C_Edwin_Bendyk%2C_Irek_Grin.jpg/240px-Agnieszka_Holland%2C_Jacek_Dehnel%2C_Joanna_Scheuring-Wielgus%2C_Edwin_Bendyk%2C_Irek_Grin.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Jacek_Dehnel3.jpg/240px-Jacek_Dehnel3.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Jacek_Dehnel1.jpg/240px-Jacek_Dehnel1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Dehnel1.jpg/240px-Dehnel1.jpg)
Jacek Maria Dehnel (ur. 1 maja 1980 w Gdańsku) – polski pisarz, tłumacz i malarz. Autor książek poetyckich, powieści i opowiadań.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jego matką jest Anna Karpińska-Dehnel, malarka[1], ojcem zaś Jacek Dehnel, inżynier[2]. Absolwent V LO im Stefana Żeromskiego w Gdańsku Oliwie oraz Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim[3]. Stypendysta Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci[4]. Laureat licznych konkursów poetyckich. Publikował m.in. w „Studium”, „Toposie”, „Tytule”, „Kwartalniku Artystycznym”, „Zeszytach Poetyckich”[5], „Akcencie”[6] oraz „Przeglądzie Powszechnym”[7]. Tłumaczył m.in. wiersze Philipa Larkina i Osipa Mandelsztama.
Jako prozaik zadebiutował zbiorem opowiadań „Kolekcja”, nagrodzonym w 1998 w Konkursie Literackim Miasta Gdańska im. Bolesława Faca. W 2004 zadebiutował jako poeta tomem wierszy „Żywoty równoległe”, za który otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Jego powieść Lala z 2006 przyniosła mu znaczną popularność oraz nominację w 2007 do Nagrody Angelus i w 2009 do Europejskiej Nagrody Literackiej. Powieść Matka Makryna z 2014 trafiła do finału nagrody Nike.
Od 2015, wspólnie z mężem Piotrem Tarczyńskim[8], tworzy cykl powieści kryminalnych osadzonych w realiach Krakowa z przełomu 19. i 20. wieku. Powieści są publikowane pod wspólnym pseudonimem „Maryla Szymiczkowa”.
Od września 2006 do lipca 2009, wraz z muzykiem Tymonem Tymańskim i dziennikarzem Maciejem Chmielem, prowadził w TVP1 program kulturalny ŁOSssKOT. Był członkiem Rady Programowej Galerii Zachęta i felietonistą portalu Wirtualna Polska (dział: Książki). Współpracuje z tygodnikiem „Polityka” (dział: Kawiarnia literacka), jest jednym z założycieli i prezesem Stowarzyszenia Unia Literacka[9].
11 sierpnia 2023 roku ogłosił swój start w wyborach parlamentarnych[10]. Kandydował z ostatniego miejsca na liście Nowej Lewicy do Sejmu w okręgu warszawskim; zdobył 5980 głosów i nie uzyskał mandatu[11].
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Za debiutancki tom poetycki Żywoty równoległe otrzymał w 2005 Nagrodę Fundacji im. Kościelskich oraz wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Złoty Środek Poezji”[12].
W 2007 został laureatem Paszportu Polityki za rok 2006 w kategorii literatura.
W listopadzie 2008 otrzymał od Rady Języka Polskiego tytuł Honorowego Ambasadora Polszczyzny, w maju 2011 tytuł Młodego Ambasadora Polszczyzny[13].
W 2009 został laureatem nagrody „Śląski Wawrzyn Literacki” (za rok 2008) za cykl minipowieści Balzakiana. W marcu tego samego roku przyznano mu nagrodę kulturalną miasta Gdańsk Splendor Gedanensis, za wydanie książki „Balzakiana”[14], a także przekłady poetyckie Philipa Larkina[15].
Trzykrotnie nominowany do Nagrody Angelus – w 2007 za Lalę, w 2012 za Saturna, w 2015 za Matkę Makrynę[16].
Pięciokrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike – w 2009 za Balzakiana[17], w 2010 za Ekran kontrolny (finał nagrody)[18][19], w 2012 za Saturna[20], w 2015 za Matkę Makrynę[21] (finał nagrody)[22], a w 2017 za Krivoklata[23].
W 2014 nominowany do Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej za Języki obce[24].
W 2015 odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[25].
W październiku 2015 został laureatem nagrody Krakowska Książka Miesiąca (wspólnie z Piotrem Tarczyńskim) za książkę Tajemnica Domu Helclów[26].
W 2019 angielski przekład Lali (tł. Antonia Lloyd Jones) był nominowany do EBRD Literature Prize (nagrody literackiej Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju)[27], a wybór wierszy Aperture (tł. Karen Kovacik) znalazł się w finale i otrzymał wyróżnienie w PEN Award for Poetry in Translation (nagroda amerykańskiego PEN Clubu za przekłady poezji)[28].
W 2020 otrzymał Złote Wyróżnienie w Nagrodzie Literackiej im. Jerzego Żuławskiego za powieść Ale z naszymi umarłymi[29]. W 2023 nominowany do Nagrody Poetyckiej im. K. I. Gałczyńskiego – Orfeusz za tom Bruma[30].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Mieszkał w Warszawie na Powiślu, od marca 2020 w Berlinie[31][32]. Jest otwarcie zdeklarowanym gejem. Jego wieloletnim partnerem jest tłumacz i pisarz Piotr Tarczyński[33][34]. W listopadzie 2018 para zawarła związek małżeński w Londynie[8][35].
W 2019 Dehnel dokonał apostazji[36].
Twórczość literacka
[edytuj | edytuj kod]Poezja
[edytuj | edytuj kod]- Żywoty równoległe, Kraków, Zielona Sowa 2004[37]
- Wyprawa na południe, Tychy, Teatr Mały (Tychy) 2005[38]
- Wiersze, Warszawa, Lampa i Iskra Boża 2006[39]
- Brzytwa okamgnienia, Wrocław, Biuro Literackie 2007[40]
- Ekran kontrolny, Wrocław, Biuro Literackie 2009[41]
- Rubryki strat i zysków, Wrocław, Biuro Literackie 2011[42]
- Języki obce, Wrocław, Biuro Literackie 2013[43]
- Seria w ciemność (wybór z wcześniejszych tomów), Wrocław, Biuro Literackie 2016[44]
- Serce Chopina (poemat), Wrocław, Biuro Literackie 2018[45]
- Najdziwniejsze, Wrocław, Biuro Literackie 2019[46]
- Bruma, Kraków, Wydawnictwo a5 2022[47]
Proza
[edytuj | edytuj kod]- Kolekcja Gdańsk, Marpress 1999[48]
- Lala, W.A.B. 2006
- Rynek w Smyrnie, W.A.B. 2007[49]
- Balzakiana, W.A.B. 2008[50]
- Fotoplastikon, W.A.B. 2009[51]
- Saturn. Czarne obrazy z życia mężczyzn z rodziny Goya, W.A.B. 2011[52]
- Kosmografia, czyli trzydzieści apokryfów tułaczych, książka napisana na wystawę „Świat Ptolemeusza. Włoska kartografia renesansowa w zbiorach Biblioteki Narodowej”, 2012[53]
- Młodszy księgowy. O książkach, czytaniu i pisaniu, W.A.B. 2013[54]
- Matka Makryna, W.A.B 2014[55]
- Tajemnica domu Helclów, Znak Literanova 2015; jako „Maryla Szymiczkowa”[56] (razem z Piotrem Tarczyńskim)
- Dziennik Roku Chrystusowego, W.A.B. 2015[57]
- Nowy Tajny Detektyw, NCK i Fundacja Picture Doc 2015[58] (wybór materiałów archiwalnych wspólnie z Barbarą Klicką)
- Proteusz, czyli o przemianach. Spacerownik po historii Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowe w Warszawie, Serenissima 2015[59]
- Krivoklat, Znak 2016[60]
- Rozdarta zasłona, Znak literanova 2016, jako „Maryla Szymiczkowa” (razem z Piotrem Tarczyńskim)[61]
- Dysharmonia, czyli pięćdziesiąt apokryfów muzycznych, Narodowe Forum Muzyki, 2018[62] (ilustracje Jakub Woynarowski)
- Seans w Domu Egipskim, Znak literanova 2018, jako „Maryla Szymiczkowa”[63] (razem z Piotrem Tarczyńskim)
- Ćwiartka papieru, projekt literacki O_KAZ. Literatura o Kazimierzu, 2018[64]
- Ale z naszymi umarłymi, Wydawnictwo Literackie 2019[65]
- Złoty róg, Znak literanova 2020, jako „Maryla Szymiczkowa” (razem z Piotrem Tarczyńskim)[66]
- Łabędzie, t. 1 i t. 2, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08190-7.
Przekłady
[edytuj | edytuj kod]- Philip Larkin, Zebrane, Wrocław, Biuro Literackie 2008[67]
- Kārlis Vērdiņš, Niosłem ci kanapeczkę, Wrocław, Biuro Literackie 2009[68][69]
- Edmund White, Hotel de Dream, Wrocław, Biuro Literackie 2012 (z Piotrem Tarczyńskim)[70]
- Chajim Nachman Bialik, Pieśni, Kraków, Austeria 2012 (z Marzeną Zawanowską)
- Francis Scott Fitzgerald, Wielki Gatsby, Kraków, Znak 2013
- Henry James, Dokręcanie śruby, Warszawa, W.A.B. 2015 (w przekładzie Witolda Pospieszały z 1959 roku powieść ta ukazała się pod tytułem W kleszczach lęku)[71][72]
- Philip Larkin, Zimowe królestwo, Biuro Literackie, 2017
- Jerzy Pietrkiewicz, Zdobycz i wierność, W.A.B. 2018
- Oscar Wilde, Dusza człowieka w socjalizmie, Karakter, 2019[73]
- Wilhelm Müller, Podróż zimowa (cykl 24 wierszy w: Ian Bostridge, Podróż zimowa Schuberta: anatomia obsesji, przeł. Szymon Żuchowski, PWM, 2019)
- Monica James, Lawrence Liang, Danish Sheik, Amy Trautwein, Inny (również współautor jako Tłumacz), Niewidzialne biblioteki, Wydawnictwo Literackie 2022[74]
- Philip Larkin, Śnieg w kwietniową niedzielę. 44 wiersze, Biuro Literackie, 2022[75]
- J. M. Coetzee, Żywoty zwierząt, Wydawnictwo Znak 2022[76]
- Charles Dickens, Opowieść wigilijna, czyli kolęda prozą, Wydawnictwo Literackie 2022[77]
- William Faulkner, Gdy leżę konając, Znak Literanova 2023[78]
Inne
[edytuj | edytuj kod]- Six Polish Poets (jako poeta i jako redaktor), Londyn, Arc Publications 2009[79]
- Free over Blood (Zeszyty Poetyckie/OFF Press, Londyn, 2011, pod redakcją D. Junga i M. Orlińskiego)[80]
- Il vetro è sottile: poeti polacchi contemporanei tradotti da poeti (jako poeta i jako redaktor z Matteo Campagnolim), Bellinzona, Casagrande 2012[81]
- Wielkie, pobrudzone, zachwycone zwierzę (jako autor wyboru wierszy J. Iwaszkiewicza i posłowia), Wrocław, Biuro Literackie 2013[82]
- Szyby są cienkie: szwajcarskie wiersze włoskojęzyczne w tłumaczeniach polskich poetów (red. Matteo Campagnoli, Jacek Dehnel, Justyna Hanna Orzeł) Wrocław, Biuro Literackie 2015 ISBN 978-83-65125-01-9[83]
- Ćwiartka Szymborskiej, czyli lektury nadobowiązkowe (jako autor wyboru tekstów Wisławy Szymborskiej i wstępu), Kraków, Wydawnictwo Znak, 2021[84].
- Jest współtwórcą scenariusza filmu Twój Vincent (Loving Vincent) 2017[85]
Przekłady na języki obce
[edytuj | edytuj kod]- Język angielski
- Saturn, tłum. Antonia Lloyd-Jones, Dedalus Books, 2013
- Lala, tłum. Antonia Lloyd-Jones, Oneworld, 2018
- Aperture, tłum. Karen Kovacik, Zephyr Press, 2018
- Język chorwacki
- Lala, tłum. Adrian Cvitanović, Fraktura, 2010
- Język czeski
- Lala, tłum. Michael Alexa, Větrné mlýny, 2015
- Język francuski
- Saturne, tłum. Marie Furman Bouvard, Les Éditions Noir sur Blanc, 2014
- Krivoklat, tłum. Marie Furman Bouvard, Les Éditions Noir sur Blanc, 2018
- Język hebrajski
- Lala, tłum. Boris Gerus, Keter, 2009
- Język hiszpański
- El Jardín de Lala (Lala), tłum. Jerzy Sławomirski i Anna Rubió, Duomo Ediciones S.L., 2012
- Język holenderski
- Saturnus (Saturn), tłum. Esselien’t Hart, Baarn: Uitgeverij Marmer, 2012
- Język litewski
- Lialė (Lala), tłum. Birutė Jonuškaitė, Vilnius: Kronta, 2010
- Język niemiecki
- Lala, tłum. Renate Schmidgall, Reinbek bei Hamburg 2008[86]
- Saturn. Schwarze Bilder der Familie Goya. tłum. Renate Schmidgall, München 2013[87]
- Język rosyjski
- Ljalja (Lala), tłum. Jurij Czajnikow, Moskwa: Bertelsman Media, 2015
- Saturn, tłum. Olga Łobodzińska, Moskwa: Tekst 2015
- Język słowacki
- Babuľa (Lala), tłum. Karol Chmel, Bratysława: Kalligram, 2009
- Saturn, tłum. Karol Chmel, Bratysława: Kalligram, 2013.
- Język słoweński
- Pupa (Lala), tłum. Jana Unuk, Lubljana: EHO, 2012
- Język turecki
- Lala, tłum. Seda Köycü, Stambuł: Apollon, 2011
- Język ukraiński
- Saturn, tłum. Andrij Bondar, Kijów: Komora, 2015
- Lala, tłum. Bożena Antoniak, Lwów: Urbino, 2016
- Maminka Makrina, tłum. Andrij Bondar, Kijów: Komora, 2017
- Kriwoklat, tłum. Andrij Bondar, Kijów: Komora, 2018
- Język węgierski
- Lala, tłum. Gáspár Keresztes, Bratysława: Kalligram, 2010
- Szaturnusz (Saturn), tłum. Márk Pályi, Bratysława: Kalligram, 2014
- Język włoski
- Sotto il segno dell’acero (Lala), tłum. Raffaella Belletti, Milano: Salani, 2009
- Il quadro nero (Saturn), tłum. Raffaella Belletti, Milano: Salani Editore, 2013
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Agata Olszewska , Matka & syn. Zobacz wystawę Anny Karpińskiej-Dehnel i Jacka Dehnela, „www.gdansk.pl” [dostęp 2018-07-20] (pol.).
- ↑ Jacek Dehnel – WeMen, „WeMen”, 7 września 2016 [dostęp 2018-07-20] (pol.).
- ↑ Pisanie jest też pewną formą myślenia [online], biBLioteka – Magazyn Literacki [dostęp 2016-02-09] (pol.).
- ↑ Kawiarnia literacka [online] [dostęp 2018-07-11] (pol.).
- ↑ Jacek Dehnel. zeszytypoetyckie.pl. [dostęp 2011-07-06].
- ↑ Akcent (czasopismo) nr 3/2006, nr 2/2010.
- ↑ Przegląd Powszechny nr 3/2004.
- ↑ a b Pisarz Jacek Dehnel poślubił partnera. „Najpewniej nie ucierpiało na tym dobro polskiej rodziny” [online], Wprost.pl, 9 listopada 2018 [dostęp 2011-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-25] .
- ↑ STOWARZYSZENIE UNIA LITERACKA | Rejestr.io [online], rejestr.io [dostęp 2019-10-10] .
- ↑ Jacek Dehnel: Listy wyborcze nie powinny być tylko dla aktywu partyjnego [online], oko.press [dostęp 2023-08-11] (pol.).
- ↑ Wyniki głosowania w wyborach do Sejmu w 2023 r. – sejmowy Okręg wyborczy nr 19. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2023-10-18].
- ↑ Złoty Środek Poezji konkurs literacki 2005. zlotysrodekpoezji.pl. [dostęp 2015-07-17]. [zarchiwizowane z [brak tego adresu] (2016-06-24)]. (pol.).
- ↑ Laureaci. [w:] Ambasador Polszczyzny. Rada Języka Polskiego PAN [on-line]. [dostęp 2011-05-27].
- ↑ Splendor Gedanensis 2016. Dali najwięcej gdańskiej kulturze.
- ↑ Michał Piotrowski: Splendor Gedanensis” już po raz 36 – Gdańsk – oficjalna strona miasta. [dostęp 2009-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-12)]. (pol.).
- ↑ Maciej Robert , Finał „Angelusa” – Jacek Dehnel, 2015 .
- ↑ Nagroda Nike 2009. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
- ↑ Gazeta Wyborcza, Nike 2010: Poezja, Polska, parytet, [dostęp 2010-05-21].
- ↑ Nagroda Nike 2010. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
- ↑ Ogłoszono nominacje do nagrody Nike 2012. polskieradio.pl, 2012-05-10. [dostęp 2012-09-10]. (pol.).
- ↑ Marek Radziwon: Nike 2015: znamy nominacje do najważniejszej nagrody literackiej w Polsce. [w:] Wyborcza.pl / Gazeta Wyborcza / Kultura [on-line]. Agora SA, 2015-05-14. [dostęp 2015-06-26].
- ↑ Znamy finalistów Nike 2015 | Artykuł | Culture.pl. [dostęp 2015-09-13].
- ↑ NIke 2017 – nominacje [online], wyborcza.pl, 18 maja 2017 [dostęp 2017-05-18] .
- ↑ Nagroda im. Wisławy Szymborskiej 2014. nagrodaszymborskiej.pl. [dostęp 2015-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-20)].
- ↑ Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego –Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. 2015-09-11. [dostęp 2016-09-19].
- ↑ Maryla Szymiczkowa Tajemnica Domu Helclów – Krakowska Książka Miesiąca [online] [dostęp 2024-01-09] (pol.).
- ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2019-12-15] .
- ↑ 2019 PEN Translation Prizes Announced [online], TRANSLATIONiSTA, 27 lutego 2019 [dostęp 2019-12-15] (ang.).
- ↑ Ogłoszenie laureatów nagrody literackiej im. Jerzego Żuławskiego ‘2020 [online], Nagroda Literacka im. Jerzego Żuławskiego [dostęp 2020-10-11] (pol.).
- ↑ Ogłoszono nominacje do Nagrody Orfeusza [online], wirtualnywydawca.pl, 4 maja 2023 [dostęp 2023-05-04] (pol.).
- ↑ Goście. Jacek Dehnel. Unrast Berlin. [dostęp 2021-07-10].
- ↑ Łukasz Dynowski: Jacek Dehnel: Wyjechałem z Polski, bo większość uważa, że można mi odebrać prawa człowieka. Wirtualna Polska, 2021-07-09. [dostęp 2021-07-10].
- ↑ „Polityka”: Wychowała mnie Szeherezada.
- ↑ Jacek Dehnel i Piotr Tarczyński żyją razem od dwunastu lat. „Okazujemy sobie miłość jak wszyscy” | Viva.pl [online], Viva.pl [dostęp 2017-05-03] (pol.).
- ↑ Pisarz Jacek Dehnel poślubił partnera. „Najpewniej nie ucierpiało na tym dobro polskiej rodziny” [online], Wprost.pl [dostęp 2018-11-09] (pol.).
- ↑ Jacek Dehnel dokonał apostazji. „Sumienie nakazało mi odciąć jakiekolwiek więzy, łączące mnie z tą instytucją” [online], Onet Kultura, 30 maja 2019 [dostęp 2019-05-31] (pol.).
- ↑ Jacek Dehnel , Żywoty równoległe, Kraków: Zielona Sowa, 2005, ISBN 83-7389-773-9, OCLC 57252783 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Wyprawa na południe, Tychy: Teatr Mały, 2005, ISBN 83-913926-7-8, OCLC 65168106 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Wiersze (1999-2004), Warszawa: Lampa i Iskra Boża, 2006, ISBN 83-89603-39-X, OCLC 71248720 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Brzytwa okamgnienia i inne wiersze, wyd. 2, popr., Wrocław: Biuro Literackie, 2007, ISBN 978-83-60602-12-6, OCLC 123964502 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Ekran kontrolny, Wrocław: Biuro Literackie, 2009, ISBN 978-83-62006-40-3, OCLC 488658208 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Rubryki strat i zysków. Zebrane poematy i cykle poetyckie z lat 1999–2010, Wrocław: Biuro Literackie, 2011, ISBN 978-83-62006-50-2, OCLC 778848390 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Języki obce, Wrocław 2013, ISBN 978-83-63129-50-7, OCLC 861851989 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Seria w ciemność, Stronie Śląskie 2016, ISBN 978-83-65125-21-7, OCLC 998763285 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Serce Chopina: (ein Liederkreis), Stronie Śląskie, ISBN 978-83-65125-72-9, OCLC 1048757506 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Najdziwniejsze, Stronie Śląskie: Biuro Literackie, 2019, ISBN 978-83-65125-98-9, OCLC 1136232723 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ https://www.wydawnictwoa5.pl/Premiera-Brumy-w-Krakowie;s,newsy,typ,1,id,1019.
- ↑ Jacek Dehnel , Kolekcja, wyd. 1, Gdańsk: Marpress, 1999, ISBN 83-87291-66-8, OCLC 123964565 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Rynek w Smyrnie, wyd. 1, Warszawa: Wyd. W.A.B, 2007, ISBN 978-83-7414-307-3, OCLC 124504866 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Balzakiana, wyd. I, Warszawa 2008, ISBN 978-83-7414-413-1, OCLC 269442297 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Fotoplastikon, wyd. 1, Warszawa: Wyd. W.A.B, 2009, ISBN 978-83-7414-692-0, OCLC 607100611 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Saturn. Czarne obrazy z życia mężczyzn z rodziny Goya, wyd. 1, Warszawa: Wyd. W.A.B, 2011, ISBN 978-83-7414-927-3, OCLC 719583470 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel , Kosmografia, czyli trzydzieści apokryfów tułaczych, Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2012, ISBN 978-83-7009-667-0, OCLC 823751780 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Młodszy księgowy. O książkach, czytaniu i pisaniu, Warszawa: Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2013, ISBN 978-83-7881-013-1, OCLC 1036583937 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Matka Makryna, Warszawa: Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2014, ISBN 978-83-280-1643-9, OCLC 1036505491 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Maryla Szymiczkowa , Tajemnica Domu Helclów, wyd. I, Kraków [Poland] 2015, ISBN 978-83-240-3505-2, OCLC 922581664 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel: Dziennik roku chrystusowego. Warszawa: W.A.B., 2015-11. ISBN 978-83-280-1520-3.
- ↑ Barbara Klicka , Nowy Tajny Detektyw. Ilustrowany tygodnik kryminalno-sądowy, Warszawa: Fundacja Picture Doc, 2015, ISBN 978-83-939314-3-9, OCLC 939872513 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Jacek Dehnel na spacerze po życiu Muzeum Narodowego. Polskie Radio Program Drugi, 2015-12-02. [dostęp 2015-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-13)].
- ↑ Krivoklat [online], www.znak.com.pl [dostęp 2016-05-07] .
- ↑ Rozdarta zasłona [online] [dostęp 2016-12-08] .
- ↑ Jacek Dehnel , Dysharmonia, czyli Pięćdziesiąt apokryfów muzycznych, Wrocław: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, 2018, ISBN 978-83-64875-45-8, OCLC 1038466105 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Maryla Szymiczkowa , Seans w Domu Egipskim, wyd. I, Kraków 2018, ISBN 978-83-240-4785-7, OCLC 1078141648 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Projekt literacki O_KAZ | Festiwal Kultury Żydowskiej [online], www.jewishfestival.pl, 16 września 2016 [dostęp 2021-04-02] (pol.).
- ↑ Ale z naszymi umarłymi, Wydawnictwo Literackie [dostęp 2019-06-24] .
- ↑ Maryla Szymiczkowa , Złoty róg, wyd. I, Kraków 2020, ISBN 978-83-240-7111-1, OCLC 1236903773 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Philip Larkin , Zebrane: mniej oszukani, Wesela w zielone Świa̜tki i Wysoki okna, Wrocław: Biuro Literackie, 2008, ISBN 978-83-60602-55-3, OCLC 635339791 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Niosłem ci kanapeczkę: wybór próz poetyckich (1999-2008) :: Biuro Literackie [online] [dostęp 2021-10-20] (pol.).
- ↑ Kārlis Vērdiņš , Niosłem ci kanapeczkę. Wybór próz poetyckich (1999-2008), Wrocław: Biuro Literackie, 2009, ISBN 978-83-62006-12-0, OCLC 751422223 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Paweł Klimczak , Edmund White, Hotel de Dream :: Biuro Literackie [online] [dostęp 2021-10-20] (pol.).
- ↑ W kleszczach lęku [online], Katalog Biblioteki Narodowej [dostęp 2019-10-10] .
- ↑ Dorota Gacek: Istnienie duchów a praca tłumacza. Nowy Henry James. Polskie Radio Program Drugi, 2015-08-12. [dostęp 2015-08-14].
- ↑ Dusza człowieka w socjalizmie | Oscar Wilde [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2022-10-05] (pol.).
- ↑ Niewidzialne biblioteki | Monica James, Lawrence Liang, Danish Sheikh, Amy Trautwein [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2022-10-05] (pol.).
- ↑ Śnieg w kwietniową niedzielę. 44 Wiersze. | Philip Larkin [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2022-10-05] (pol.).
- ↑ Żywoty zwierząt | John Maxwell Coetzee [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2022-10-05] (pol.).
- ↑ Opowieść wigilijna, czyli kolęda prozą | Lisa Aisato, Charles Dickens [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2024-02-05] (pol.).
- ↑ Gdy leżę, konając | William Faulkner [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2024-02-05] (pol.).
- ↑ Jacek Dehnel , Six Polish poets, Arc Publications, 2008, ISBN 978-1-904614-50-0, OCLC 213479290 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Polish Cultural Institute. [dostęp 2012-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-08)].
- ↑ Roberto Galaverni , Matteo Campagnoli , Jacek Dehnel , Il vetro e sottile. Poeti polacchi contemporanei tradotti da poeti, Bellinzona: Edizioni Casagrande, 2012, ISBN 978-88-7713-648-0, OCLC 876654500 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Wielkie, pobrudzone, zachwycone zwierzę [online], biuroliterackie.pl [dostęp 2021-10-20] (pol.).
- ↑ Fabiano Alborghetti , Szyby są cienkie: szwajcarskie wiersze włoskojęzyczne w tłumaczeniach polskich poetów, Wrocław: Biuro Literackie, 2015, ISBN 978-83-65125-01-9, OCLC 934757476 [dostęp 2021-10-20] .
- ↑ Ćwiartka Szymborskiej. Wybór Jacek Dehnel – Gazeta Powiatowa [online], gazetapowiatowa.pl, 6 października 2021 [dostęp 2021-10-20] (pol.).
- ↑ La Passion Van Gogh – Full Cast & Crew. imdb.com. [dostęp 2017-11-12]. (ang.).
- ↑ Rowohlt-Taschenbuch-Verl., ISBN 978-3-499-24677-7.
- ↑ Hanser-Verlag, ISBN 978-3-446-24328-6.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona Dehnela w serwisie Literackie.pl
- Analiza tomu Brzytwa okamgnienia. allarte.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-01)].
- Jacek Dehnel w portalu natemat.pl (wersja archiwalna)
- Utwory Jacka Dehnela w bibliotece Polona
- Jacek Dehnel w bazie IMDb (ang.)
- Jacek Dehnel w bazie Filmweb
- Jacek Dehnel w bazie filmpolski.pl
- ISNI: 0000000078502239
- VIAF: 84280604
- LCCN: nb2004314220
- GND: 133900320
- LIBRIS: khw07k232h7xc38
- BnF: 15575355g
- SUDOC: 117474908
- NKC: js2008409850
- BNE: XX5229630
- NTA: 322066387
- BIBSYS: 8016651
- CiNii: DA18095925
- Open Library: OL4967327A
- PLWABN: 9810562609905606
- NUKAT: n00022153
- J9U: 987007491608705171
- CANTIC: a11462188
- LNB: 000205649
- NSK: 000551550
- CONOR: 124926819
- LIH: LNB:Br3I;=BW