Jakobidy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Cztery gatunki jakobidów, pokazujące wejście do cytostomu oraz wici | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Gromada | |
Rząd | Jakobidy |
Nazwa systematyczna | |
Jakobea |
Jakobidy (Jakobida) – małe, wolnożyjące wiciowce heterotroficzne (cudzożywne). Wszystkie dobrze zbadane gatunki mają dwie wici. Mają wyraźny „aparat gębowy” (cytostom) wzmocniony przez zestaw rozmieszczonych pod błoną komórkową elementów cytoszkieletu, które powstają w połączeniu z ciałem podstawowym wici tylnej.
Formalnie opisano mniej niż 20 opisanych gatunków jakobidów. Część gatunków, należących do rodzajów Jakoba, Moramonas, Andalucia, Stygiella i Velundella, to formy ruchliwe, pływające, podczas gdy te należące do rodziny Histionidae są osiadłe[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jakobidy zaobserwowano i wykryto w wielu siedliskach, w tym w wodach, zarówno słodkich jak i w środowisku morskim/słonowodnym, takich jak morskie wody płynące, morskie wody stojące. Zostały one również znalezione w glebie i kałużach. Jakobidy w większości siedlisk nie występują bardzo licznie. Jedyny wyjątek to beztlenowe środowiska morskie, w których mogą pełnić ważną rolę w ekosystemach[1].
Gatunek Jakoba libera został pierwotnie zaobserwowany w silnie zasolonym siedlisku. Wszystkie opisane gatunki Stygiella i Velundella były wyizolowane z beztlenowej wody morskiej albo bardzo zasolonego materiału. Podobne i pokrewne sekwencje genetyczne zostały wykryte w różnych ubogich w tlen próbkach wody bogatej w siarczki, w tym niektórych związanych z głębokimi hipersalinowymi basenami beztlenowymi. Histionidae wydają się być ograniczone do słodkiej wody. Przylegają do powierzchni, takich jak duże glony lub kamienie[1].
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak inne typowe Excavata, jakobidy są heterotrofami żywiącymi się bakteriami, choć czasem spożywają również małe eukarionty, takie jak Ostreococcus tauri. Pozostają w bezruchu, filtrując wodę, lub polują na ofiarę, poruszając się przy użyciu tylnej wici. Tylna wić jest organem napędzającym ruch, a poprzez ruch wici przedniej zmieniany jest kierunek ruchu.
Te Jakobidy, które się ruszają, są stosunkowo powolnymi pływakami. To sprawia, że ich szybkość zdobywania ofiary może być niska w porównaniu do innych wiciowców karmiących się planktonem[1].
Rozmnażanie
[edytuj | edytuj kod]Jakobidy rozmnażają się przez podział, w wyniku którego powstają dwa potomne organizmy. Nie stwierdzono występowania rozmnażania płciowego[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Alastair G.B. Simpson , Jakobida, John M. Archibald, Alastair G.B. Simpson, Claudio H. Slamovits (red.), Cham: Springer International Publishing, 2017, s. 973–1003, DOI: 10.1007/978-3-319-28149-0_6, ISBN 978-3-319-28147-6 [dostęp 2019-05-30] (ang.).